Het ziekenhuis liet me weten dat mijn dochter was opgenomen met een gebroken arm. Ik zei dat ze de verkeerde persoon voor zich hadden, omdat ik haar dertien jaar geleden had begraven.

Niemand wilde veel loslaten, totdat er rond zes uur een oudere verpleegkundige aan haar dienst begon.

Toen ik haar vragen stelde, verstijfde ze.

Ik begon te vragen naar het ontslag van dertien jaar geleden.

Ze wierp een blik op de verpleegpost en keek toen weer naar mij. “Ik herinner me dat ongeluk. Twee jonge vrouwen waren…”