Het leek een slimme overstap van diesel naar een hybride, maar al bij het eerste onderhoud begon de spijt toe te slaan.
Veel mensen kiezen voor een hybride auto met de verwachting flink te besparen op brandstof. Op papier lijkt het de perfecte middenweg tussen een traditionele benzineauto en een elektrische auto. In de praktijk blijkt de werkelijkheid echter een stuk genuanceerder dan veel kopers verwachten.
In de stad komt een hybride auto volledig tot zijn recht. De elektromotor neemt het werk over bij lage snelheden, wat zorgt voor een stillere rijervaring en een lager brandstofverbruik, vooral in druk verkeer en tijdens files. Het is dan ook niet moeilijk te begrijpen waarom zoveel automobilisten zich laten overtuigen door deze technologie.
Zodra de rit zich verplaatst naar de snelweg, verandert het plaatje echter. Hier doet de verbrandingsmotor het grootste deel van het werk, terwijl hij tegelijkertijd het extra gewicht van het accupakket moet meeslepen. Daardoor kan het brandstofverbruik flink oplopen en in sommige gevallen zelfs hoger uitvallen dan dat van een oudere diesel tijdens lange snelwegritten.
De verklaring is eenvoudig. Het grootste voordeel van een hybride verdwijnt grotendeels bij een constante snelheid. Het regeneratieve remsysteem, dat normaal gesproken energie terugwint tijdens het afremmen, komt op de snelweg nauwelijks in actie. Bestuurders die dagelijks lange afstanden afleggen, profiteren daardoor veel minder van de elektrische aandrijving dan de reclamefolders vaak doen vermoeden.
Toch is dat niet de enige verrassing die nieuwe hybride-eigenaren te wachten staat. Pas wanneer de auto voor de eerste onderhoudsbeurt naar de garage moet, ontdekken veel bestuurders dat de totale kosten niet altijd zo laag zijn als ze hadden verwacht.
De hybride technologie stelt namelijk andere en vaak hogere eisen aan het onderhoud, waardoor de eerste onderhoudsbeurt aanzienlijk duurder kan uitvallen dan veel mensen denken.
