Ik vond vreemde witte bolletjes in de rugzak van mijn 15-jarige zoon: hij zegt dat het gewoon snoepjes zijn, maar ik geloof hem niet…
Toen ik ’s avonds de schoolrugzak van mijn vijftienjarige zoon opruimde, verwachtte ik niets vreemds. Ik wilde gewoon het afval eruit schudden en alles netjes ordenen, want hij gooide zijn rugzak altijd in de hoek en zei dat hij het later wel zou uitzoeken. Maar deze keer stuitte mijn hand onder de boeken op een dichtgeknepen, verfrommeld pakketje van wit papier.
Eerst dacht ik echt dat het gewoon afval was. Het papier was zo samengefrommeld alsof het snel was verstopt, zodat het niet zou opvallen. Ik stond al op het punt het in de prullenbak te gooien, toen ik ineens voelde dat er iets in zat. Voorzichtig vouwde ik het papier open en verstijfde.
Binnenin lagen witte bolletjes, of beter gezegd ovale klompjes met een regelmatige vorm, glad, vreemd, alsof ze kunstmatig waren. Ze waren niet helemaal identiek, maar leken sterk op elkaar. Wit, mat, met een onaangename, vochtige geur die me meteen niet beviel. Dit waren zeker geen dragees, geen pillen en geen gewone snoepjes.
Op dat moment kwam mijn zoon net de kamer binnen. Ik liet hem mijn vondst zien en vroeg wat het was. Hij schrok eerst, wendde toen snel zijn blik af en zei iets te rustig dat het gewoon snoepjes waren die jongens uit de parallelklas hem hadden gegeven.
