Ik werkte achter de rug van mijn man om.

Mijn hart zonk.
“Ja.”
Hij zei snel:
“Blijf daar en beweeg niet.”
En hing op.
Ik keek naar Marwan.
Wist hij het?
Hij zei van
niet… hij wachtte op zijn bevestiging.
Op dat moment kreeg ik een melding op mijn telefoon.
Een bericht van Hossam:
“Waar was je om 4 uur ‘s ochtends?”
Ik antwoordde niet.
Een minuut later
zei hij: “Ik weet dat je niet bij je tante was.”
Ik keek naar Marwan.
Hij zei: “
De telefoon moet weg.”
Plotseling hoorden we een klop op de deur.
Drie kloppen.
Toen zei een stem:
‘Meneer Marwan… doe open.
‘ Marwans gezicht vertrok.
Ze hadden ons gevonden.
We gingen een kleine kamer achter in het appartement binnen.
Er was een raam dat uitkwam op een achtertrap.
We renden snel naar beneden.
Maar terwijl ik naar beneden liep, viel mijn telefoon uit mijn hand.
Ik ging terug om hem te pakken.
Op dat moment hoorde ik een mannenstem van boven
: ‘Laat haar met rust! Ze is Hossams vrouw!’
Ik verstijfde.
Dus ze wisten wie ik was.
Ik rende snel naar beneden.
We renden het gebouw uit.
We renden naar de hoofdstraat.
We hielden een taxi aan en stapten in.
Ongeveer een half uur later kwamen we aan bij het huis van mijn tante Souad.
Zodra ik binnenkwam, zag ik haar daar zitten wachten.
Maar op het moment dat ze Marwan zag, werd haar gezicht bleek.
Ze zei:
‘Jij?!’
Ik keek haar aan.
‘Ken je hem?!’
Marwan keek haar ook aan.
Hij vroeg:
‘Je hebt me niet verteld dat je nichtje Hossams vrouw is.’
Mijn tante Souad legde haar hand op haar borst.
Ik durfde niets te zeggen.
Ik keek haar aan.
‘Waar ben je bang voor?’
Ze zei:
‘Voor Hossam.’
Toen besefte ik dat het probleem groter was dan het bedrijf.
Mijn tante stond met moeite op en liep naar een oude kast.
Ze haalde er een bruine envelop uit
en legde die voor me neer. ‘
Voordat je vader overleed, gaf hij me deze envelop.’
Ik opende de envelop.
Er zaten foto’s en documenten in.
Op de eerste pagina…
stond Hossams naam.
Maar daar zat de verrassing niet.
Onder zijn naam stond een andere naam.
De naam van mijn vader.
Ik keek mijn tante geschokt aan.
‘Kende papa hem?’
Ze zei: ‘
Je vader werkte als accountant bij een oud bedrijf dat verwant was aan dit bedrijf.’
Marwan pakte snel de documenten
en begon te lezen.
Na een paar seconden zei hij: ‘
Nu snap ik het.’
Ik vroeg hem: ‘
Wat snap je?’
Hij zei:
‘Je vader was de eerste die het netwerk van schijnbedrijven ontdekte.’
Ik keek mijn tante aan. ‘
En hij is daardoor overleden?’
Ze zweeg.
Toen zei ze: ‘
Je vader is niet bij een ongeluk omgekomen, zoals ze je verteld hebben.’
Het werd muisstil.
Ik had het gevoel dat ik geen adem meer kon halen. ‘
Hoe is hij dan wel gestorven?’
Ze zei: ‘
Hij is vermoord.’
Voordat ik het kon bevatten…
hoorden we het geluid van een sleutel die in de deur van het appartement werd omgedraaid.
Hossam.
Hij kwam stilletjes binnen.
Hij keek me aan,
toen naar Marwan.
Hij glimlachte
en zei: ‘
Ik wist dat je haar uiteindelijk wel zou vinden.’
Marwan ging voor hem staan.
‘Heb je haar vader vermoord?’
Hossam antwoordde niet.
Ik keek hem aan. ‘
Antwoord me!’ Je vader zou veel levens hebben verwoest. Je hebt geschreeuwd en hem vermoord?!
Hij zei: ‘Maar ik heb niet gezegd dat ik hem heb vermoord.’ Marwan lachte sarcastisch. ‘Dit is de eerste keer dat je liegt zonder haar in de ogen te kijken.’ Hossam zweeg. Plotseling pakte hij zijn telefoon. ‘De politie is onderweg.’ Ik keek hem geschokt aan. ‘Heb je de politie gebeld?’ Hij zei: ‘Ja.’ Marwan werd nerveus. Hossam vervolgde: ‘Maar niet omdat…’