HET ARTIKEL GAAT VERDER NA DE ADVERTENTIE
Toen Marina Yuryeva haar zoon ter wereld bracht, kon haar man Igor het niet geloven. De baby, die de nieuwste aanwinst voor hun Slavische gezin had moeten zijn, had een donkere huidskleur. “Hoe kan dit nou?” vroeg Igor zich af. Zijn verwarring sloeg al snel om in wantrouwen en vervolgens in woede. Overtuigd dat zijn vrouw ontrouw was geweest, pakte hij zijn spullen en vertrok.
Marina bleef volhouden dat ze onschuldig was en hield vol dat ze niets verkeerds had gedaan. De artsen speculeerden slechts dat bepaalde voorouderlijke genen haar misschien parten hadden gespeeld. Maar hoe kon dat mogelijk zijn als er in hun familiegeschiedenis nooit zulke genetische afwijkingen waren voorgekomen?
Gefluister en buurtstheorieën
Al snel begonnen er in het stadje geruchten de ronde te doen over een lokale Afrikaan.
Fabien, een Franse chemicus-technoloog die op contractbasis in de nabijgelegen fabriek werkte, werd het doelwit van wijdverspreide verdenkingen. Buren wezen gretig met de vinger naar hem.
Igor keek hem boos aan en besloot hem te confronteren. Hij trok een leren jas aan, greep een koevoet en, met gierende motor, reed hij ervandoor op zoek naar de ‘huisvreter’.
Het incident met de motorrijder, de aanval en de reactie van de politie.
Op dezelfde dag voltrok zich een tragische gebeurtenis voor Marina. Terwijl ze met haar kind op weg naar huis was, werd ze het doelwit van een aanval. Een onbekende duwde haar van de trap en vluchtte weg. Omstanders vonden Marina en haar baby in een kinderwagen bij de ingang van het gebouw. Ze belden direct een ambulance en de politie startte een zoektocht naar de aanvaller.
Getuigen wezen een motorrijder aan als mogelijke verdachte. Op dat moment confronteerde Igor Fabien en drong erop aan dat hij een vermeende affaire met zijn vrouw zou toegeven. Tijdens deze confrontatie arresteerde de politie de jaloerse man.
de echtgenoot, die hem er niet alleen van verdacht de buitenlander te hebben mishandeld, maar ook van wangedrag jegens zijn vrouw.
