Protesteren zonder dat iemand er last van heeft, bestaat bijna niet
Daarmee komt ook een lastige vraag naar boven: hoeveel hinder mag een demonstratie veroorzaken?
Een protest dat niemand ziet of merkt, krijgt weinig aandacht. Precies daarom kiezen actiegroepen soms bewust plekken waar je niet om hen heen kunt.
Maar zodra een actie het dagelijks leven van anderen raakt, neemt de irritatie toe.
Een automobilist die uren vaststaat, heeft waarschijnlijk weinig oor voor de boodschap achter de blokkade. Hetzelfde geldt voor ondernemers, werknemers of omwonenden die hinder ondervinden.
En dan maakt het misschien weinig uit of er een tractor of een klimaatactivist voor je staat.
Johan krijgt zowel steun als kritiek
Zijn uitspraak zal genoeg mensen aanspreken. Vooral Nederlanders die vinden dat boeren de afgelopen jaren te hard zijn aangepakt, herkennen zijn vergelijking.
Maar er zijn net zo goed mensen die Johan te kort door de bocht vinden.
Zij wijzen erop dat je demonstraties niet één op één kunt vergelijken en dat omstandigheden en gedrag tijdens een actie ertoe doen.
Precies daarom blijft het een onderwerp waar mensen eindeloos over discussiëren.
Eén vraag blijft staan
Johan verwacht niet dat iedereen het met hem eens is. Dat is ook niet zijn doel.
Hij wil vooral dat je jezelf één simpele vraag stelt:
Vind je een bepaalde manier van demonstreren écht fout, of vooral wanneer de andere kant die gebruikt?
Volgens hem zit dáár de echte dubbele standaard.
En zijn conclusie is helder:
“Of het nou boeren zijn die de weg blokkeren of Extinction Rebellion: als iets niet mag, dan moet het voor iedereen niet mogen. Zo moeilijk is dat toch niet?”
