Joop is 79 en trakteerde zichzelf op een avondje uit in Amsterdam. Doet hij wel vaker, en daar kijkt hij altijd naar uit. Maar dit keer liep het totaal anders.
In plaats van een relaxte avond met lekker eten belandde hij in een situatie die hij niet zag aankomen. Dat begon al toen hij naar binnen stapte.
“Ik was helemaal klaar voor een fijne avond,” vertelt Joop. Hij had zin in een smakelijke maaltijd in een knus Amsterdams restaurant, zoals zo vaak. Maar nog voor hij goed en wel zat, voelde hij dat er iets niet klopte.
Toen hij om een tafeltje vroeg, kreeg hij een opgewekt “Hi, how are you?” te horen. Eerst dacht hij dat het een grap was, maar het bleek bloedserieus.
Niet begrepen in je eigen stad
Joop, die zijn hele leven gewoon Nederlands praat in Nederland, had ineens het gevoel dat hij in het buitenland stond. “Het was echt onwennig,” zegt hij. Hij begon in het Nederlands, maar de jonge serveerster snapte hem niet. “Ze staarde me aan en zei niets.”
Het werd snel duidelijk dat niemand van het team Nederlands sprak. Toen hij vroeg of er iemand was die hem wel kon verstaan, kreeg hij opnieuw een antwoord in het Engels. Zijn frustratie liep op.
Wat hem vooral bijbleef, waren de geërgerde blikken. “Ogenrollen, zuchten — alsof ik ze tot last was,” vertelt Joop. En dat terwijl hij alleen iets wilde bestellen, in zijn eigen taal.
Voor iemand die gewend is zonder gedoe zijn moedertaal te spreken, voelde dit gewoon niet oké. “Het leek alsof niemand moeite wilde doen om me te helpen,” legt hij uit. “Ik moest het zelf maar uitzoeken, zonder een spoortje begrip.”
