Renata raakte eerst haar wang aan.
Toen deed hij het nog een keer.
Zijn glimlach is verdwenen
Terwijl Andrés’ vader sprak, begon ze nerveus haar schouders op te halen.
‘Het brandt,’ fluisterde ze.
Andrés boog zich naar haar toe.
-Wat is er mis?
Renata bracht beide handen naar haar gezicht.
—Ik brand!
De schreeuw galmde door de kamer.
De gasten stopten met applaudisseren.
De visagist snelde naar haar toe, maar Renata was al wanhopig en wreef over haar wangen terwijl de make-up wegsmolt.
—Haal het van me af! Alsjeblieft!
Er brak onmiddellijk chaos uit.
Elvira rende het podium op.
—Mijn zoon!
De familie van de bruidegom belde een ambulance. Andrés, bleek van schrik, probeerde te begrijpen wat er gebeurde, terwijl zijn ouders ruzie maakten met de organisatoren.
De ceremonie werd opgeschort.
Hoewel niemand de breuk officieel aan de gasten had aangekondigd, verliet Andrés het hotel met zijn familie nadat hij Renata naar de ambulance had begeleid.
Elvira kwam huilend naar buiten.
Maurizio ook
Ik ben later naar het ziekenhuis gegaan.
Toen hij met een volkomen schoon gezicht in de wachtkamer verscheen, hield Elvira op met huilen.
Hij keek me aan alsof hij een spook had gezien.
—Je gezicht…
—Wat is er mis met mijn gezicht?
Vanmorgen was ik knalrood.
—Ik heb me gewassen en een antihistaminicum ingenomen.
Haar lippen begonnen te trillen.
De dokter arriveerde kort daarna.
—We hebben sporen van een irriterende stof aangetroffen in een van de producten die we hebben gebruikt. We moeten precies weten wat er is aangebracht.
Renata, die onder sedatie was, kon nauwelijks spreken.
Ik antwoordde:
—Ze gebruikte een primer die ze uit de tas van haar moeder had gehaald.
Elvira werd bleek.
Mauricio ving haar op voordat ze viel.
Een half uur later zag ik ze weglopen door een gang.
Ik volgde ze.
‘Mam, vertel me wat je gedaan hebt,’ vroeg Mauricio gebiedend.
Elvira begon te snikken.
“Het was voor Valeria. Ik wilde dat ze ophield zich superieur te voelen… Ik wilde haar een lesje leren. Ik wist niet dat Renata haar zou gebruiken.”
Het was stil.
Toen zei Mauricio iets dat mijn huwelijk volledig kapotmaakte.
“Ik zei toch dat je geen domme dingen moest doen! Ik had al een plan met haar. Ik wil dat ze de garanties van mijn bedrijf ondertekent vóór de scheiding.”
Ik voelde de lucht verdwijnen.
Elvira verlaagde haar stem.
—En Natalia?
—Natalia kan wel even wachten. Ze is zwanger en ik heb geld nodig voordat ik met haar meega.
Ik leunde tegen de muur.
Mijn man had een minnares.
Bovendien was hij van plan mijn bezittingen te gebruiken voordat hij me in de steek zou laten.
Maar het ergste moest nog komen.
“Als Valeria iets ontdekt,” vervolgde Mauricio, “laat haar zich dan schuldig voelen over Renata. Zeg haar dat ze voor de behandeling moet betalen. Overtuig Valeria er vervolgens van om het huis te verhypothekeren. Zodra het geld op mijn bedrijf staat, vinden we wel een manier om van haar af te komen.”
Ik liep langzaam terug naar de lift.
Ik heb niet gehuild.
