De onderliggende oorzaak van handpijn
De handpijn die bij fibromyalgie wordt ervaren, vindt zijn oorsprong in een neurologisch fenomeen dat centrale sensitisatie wordt genoemd. Dit mechanisme houdt in dat het centrale zenuwstelsel (de hersenen en het ruggenmerg) overgevoelig wordt en sensorische input versterkt. De zenuwen in het ruggenmerg en de hersenen blijven zeer actief, waardoor sensaties die mild zouden moeten zijn, als ernstige chronische pijn worden ervaren.
Dit proces betekent dat de pijnsignalen die in de handen ontstaan, niet worden veroorzaakt door plaatselijke weefselschade, maar door een verkeerde interpretatie van normale signalen door het zenuwstelsel. Bij fibromyalgie is de pijn het gevolg van een te hoge “volumeknop” in het zenuwstelsel, en niet van een structureel probleem in de gewrichten of pezen. Röntgenfoto’s en standaard bloedonderzoeken naar ontstekingen, die bij artritis tekenen van gewrichtsschade zouden laten zien, zijn bij fibromyalgie meestal normaal.
Het ongemak in de handen komt vaak voort uit gevoelige punten of triggerpoints in de omliggende spieren van de onderarmen en polsen. Wanneer deze overgevoelige plekken geactiveerd worden, straalt de pijn uit naar de handen, waardoor de algehele gevoeligheid verergert. Daarom is de pijn gerelateerd aan de spieren en het weke weefsel, in plaats van gelokaliseerd te zijn in het gewrichtskapsel zelf.
Hoewel fibromyalgie geen gewrichtsschade veroorzaakt, hebben mensen met deze aandoening statistisch gezien een grotere kans op aandoeningen zoals het carpale tunnelsyndroom. In dergelijke gevallen kan centrale sensitisatie de symptomen van gelijktijdig aanwezige zenuwcompressie verergeren, waardoor de algehele pijnervaring heviger wordt. Het inzicht dat de pijn neurobiologisch van aard is, helpt de behandeling te verschuiven van ontstekingsremmende medicijnen naar strategieën die het zenuwstelsel herprogrammeren.
