Toch had Brianna geleerd met haar aandoening om te gaan.
Tot haar lichaam op een bepaald moment volledig instortte.
Haar hart stopte met kloppen.
Volgens de verhalen over haar ervaring werd er onmiddellijk medische hulp geboden. Gedurende ongeveer acht minuten waren er geen normale tekenen van circulatie en ademhaling.
Medisch gezien was dit een levensbedreigende situatie.
Maar volgens Brianna voelde haar ervaring helemaal niet alsof ze simpelweg “verdween”.
Integendeel.
Ze beschrijft het als een moment waarop ze zich op een vreemde manier juist meer bewust dan ooit voelde.
Het moment waarop alles veranderde
Volgens haar eigen verhaal was het eerste gevoel verrassend rustig.
Ze beschrijft haar ervaring niet als een pijnlijke of angstaanjagende overgang, maar eerder als het verlaten van iets zwaars.
Alsof ze uit een lichaam stapte dat haar jarenlang had beperkt.
Volgens haar kreeg ze het gevoel dat ze haar lichaam van buitenaf kon waarnemen. Maar opvallend genoeg was het fysieke lichaam uiteindelijk niet het belangrijkste onderdeel van haar ervaring.
Haar aandacht verschoof naar iets wat ze omschrijft als een soort tijdloze ruimte.
Er waren geen normale minuten of uren.
Geen haast.
Geen gevoel van verstikking.
Geen pijn.
Geen paniek.
In plaats daarvan beschrijft ze een enorme rust en een gevoel van helderheid.
Ze zegt zelfs dat ze zich daar meer zichzelf voelde dan ze zich tijdens haar gewone leven ooit had gevoeld.
Een wereld die lijkt te reageren op gedachten
Een van de meest opvallende onderdelen van Brianna’s verhaal is de manier waarop zij de omgeving beschrijft.
Volgens haar leek de wereld om haar heen op een bepaalde manier te reageren op haar gedachten.
Wanneer ze ergens haar aandacht op richtte, leek dat onderwerp langzaam vorm te krijgen.
Het was niet alsof alles onmiddellijk verscheen. Ze beschrijft eerder een soort vertraging, alsof haar gedachten eerst een richting gaven en de omgeving zich daarna aanpaste.
Ook negatieve gedachten zouden volgens haar een andere invloed hebben gehad.
Wanneer er iets angstigs of negatiefs in haar bewustzijn opkwam, voelde ze dat ze de mogelijkheid had om haar aandacht bewust naar iets positiefs te verplaatsen.
Ze koos daarom voor rustige en liefdevolle gedachten.
Voor Brianna werd dit een van de belangrijkste lessen uit haar ervaring: waar je je aandacht op richt, kan bepalen hoe je je innerlijke wereld ervaart.
