Stroom komt van een lithiumaccu van 200 ampère in combinatie met een zonnepaneel van 400 watt. Koken doen ze op gas en dat blijkt spotgoedkoop.
“Elke week koken op gas in een huis zou veel duurder zijn, hier kopen we twee flessen per jaar,” aldus Juanma.
Een dorp op wielen
Voordat ze in het busje stapten, hadden Juanma en Tony een bestaan dat werd bepaald door de klok en door verplichtingen.
“We hadden een doorsnee leven. Het gebruikelijke: stress, stress en stress. En je kwam nergens,” aldus Tony. Beiden kampen met een chronische aandoening, Tony met fibromyalgie en Juanma met diabetes.
Volgens hen gaat het daar sinds de verhuizing naar het busje juist beter mee. “Sinds we zijn veranderd en de stress hebben weggehaald, is ons dagelijks leven enorm verbeterd,” aldus Juanma.
Zonder werkrooster verliest de kalender zijn betekenis. “Ik weet niet welke dag het is en dat is een constante.”
Het leven speelt zich grotendeels buiten af en de contacten met andere camperbewoners zijn hecht. “Het is als een dorp, maar dan op wielen.”
Terug naar een gewoon huis in de stad is voor haar geen optie. “Ik zou voor geen goud terug willen.”
Toch dromen de twee wel van een volgende stap. “We hebben de wens om een stukje grond of een huisje op het platteland te hebben,” aldus Tony.
Tot die tijd moedigen ze anderen aan om de angst los te laten en zelf een andere manier van leven uit te proberen.
