Waarom deze procedure níet tegen de aangeefster is
De komende behandeling gaat uitsluitend over de vraag of de staat de kosten moet vergoeden, omdat het Openbaar Ministerie besloot tot vervolging over te gaan. De aangeefster is in deze kostenprocedure geen partij.
Dat is een belangrijk onderscheid. Dit is geen nieuwe inhoudelijke ronde van de strafzaak, maar een aparte stap die in het systeem bestaat voor mensen die na vervolging zijn vrijgesproken.
Geen claim voor misgelopen inkomsten
Opvallend is dat Borsato afziet van een eventuele schadeclaim voor misgelopen inkomsten. Door de zedenzaak trad hij de afgelopen jaren nauwelijks op, waardoor het aannemelijk is dat er financieel verlies is geweest.
Toch kiest hij ervoor dat niet te doen. Volgens Knoops zou dat via een aparte civiele procedure moeten lopen en opnieuw jaren kunnen duren. Borsato wil, in de woorden van zijn advocaat, ‘er een streep onder’ zetten.
Wat de rechtbank straks kan besluiten
Op 4 november (of via een schriftelijke afhandeling) kan de rechtbank meerdere kanten op: volledige vergoeding, gedeeltelijke vergoeding of geen vergoeding. Alles hangt af van de redelijkheid en de onderbouwing van de posten.
Hoe het ook uitpakt, het is duidelijk dat het juridische hoofdstuk voor Borsato nog niet helemaal dicht is. Pas na deze beslissing is ook het financiële naspel van de vrijspraak echt afgerond.
En nu?
De komende maanden zal duidelijk worden of de rechtbank kiest voor een openbare behandeling, en wat de staat in reactie op het verzoek aanvoert. Daarna volgt de afweging die voor Borsato veel kan schelen.
Wat vind jij: hoort de staat dit soort kosten volledig te vergoeden na een vrijspraak, of moet er altijd een stevige grens worden getrokken? Laat het weten op onze sociale media—wij lezen mee.
