‘Je hebt gelijk,’ zei ik kalm. ‘Daarom heb ik de audio-opname meegenomen.’
De kamer werd muisstil toen de opname via de luidsprekers werd afgespeeld.
Eleanors luide, aristocratische stem galmde door de balzaal:
“Wonen op deze plek gaf je altijd het gevoel dat je een gast was in je eigen huwelijk.”
Toen klonk de stem van de makelaar:
“De vervalste handtekening is niet foutloos, maar voor de eerste beoordelingsfase voldoet deze aan de eisen.”
En toen Richard:
“Dat redt Nebula Systems.”
De zaal werd gevuld met gefluister. Investeerders keerden zich van het podium af om Richard en Eric recht in de ogen te kijken.
Eric snelde naar me toe en greep me bij mijn elleboog. “Clara, zet het uit. We kunnen dit thuis oplossen.”
“We hebben gehoord dat je het thuis repareert , Eric.”
Vervolgens klonk Erics opgenomen stem door de luidsprekers van de balzaal:
“En zodra Clara op Charles de Gaulle landt, blokkeer ik onze gezamenlijke rekeningen… Ik dien maandag een scheidingsaanvraag in.”
Er gingen geschokte kreten door het publiek.
En toen kwam Richards opgenomen vraag over de $480.000 die in twee jaar tijd al van mijn reserveaccounts was gestolen.
Thomas Sterling, een van Nebula’s belangrijkste investeerders, stond op van zijn plaats op de eerste rij. “Wat bedoel je met 480.000 dollar, Richard?”
Richard raakte in paniek. “Het is een privézaak binnen de familie! Een misverstand!”
Ik opende mijn portfolio en projecteerde een gedetailleerd overzicht met exacte data, bedragen en bankoverschrijvingsnummers die de gestolen gelden rechtstreeks koppelden aan Nebula’s salarisrekeningen, Sarah’s persoonlijke betaalrekening en betalingen aan luxe leveranciers.
Thomas staarde Richard met ijzige woede aan. “Vorig jaar beweerde je dat die kapitaalinjecties afkomstig waren van het binnenhalen van nieuwe klanten.”
Richard kon niet spreken.
Sarah probeerde tussenbeide te komen. “Mijn man deed wat hij moest doen om een lokaal bedrijf overeind te houden! Clara heeft meer dan genoeg geld!”
