DEEL 9 — DE FINANCIËLE SCHEIDING WAS MINDER SPECTACULAIR DAN FAMILIE DACHT
Alexander verdiende goed.
Heel goed.
Ik ook niet slecht.
Ik werkte als projectcoördinator voor een architectenbureau, vier dagen per week.
Jarenlang had ik mijn uren beperkt om kinderen en zijn reisagenda op te vangen.
Tijdens huwelijk waren wij gehuwd onder huwelijkse voorwaarden met een periodiek verrekenbeding.
Een zin die ik zestien jaar geleden nauwelijks begreep.
Nu bepaalde hij maanden aan administratie.
Onze advocaat legde uit:
‘Er is nooit jaarlijks verrekend?’
‘Nee.’
‘Dan kan bij einde huwelijk discussie ontstaan over wat alsnog verrekend moet worden.’
Alexander zei eerst dat vrijwel alle investeringen uit zijn inkomen kwamen en dus grotendeels van hem waren.
Mijn advocaat vroeg bankstukken.
Daar begon werkelijkheid.
Gezamenlijke beleggingsrekening.
Pensioen.
Bonussen.
Aandelenregelingen.
Geen verborgen miljarden.
Wel geld dat ik niet volledig kende.
Ook betalingen.
Valerie’s hotelweekenden.
Een horloge.
Restaurant.
Eén huurwaarborg voor appartement.
Totaal ongeveer 47.000 euro uit middelen die deels aan verrekening onderhevig waren.
Niet genoeg om Alexander financieel te vernietigen.
Wel genoeg om zijn verhaal dat affaire ‘puur privé’ was te compliceren.
‘Je gaat toch niet iedere etentje terugvragen?’ zei hij tijdens mediation.
‘Nee.’
‘Wat dan?’
‘Volledige financiële transparantie.’
‘Je doet alsof ik geld heb verduisterd.’
‘Dat zeg ik niet.’
Mediator knikte.
‘Mevrouw vraagt accounting, geen straf.’
Alexander haatte neutrale taal wanneer die niet in zijn voordeel werkte.
Het huis was buiten ons vermogen.
Dat hielp financieel niet direct.
Maar het betekende ook dat Alexander niet de grote overwaarde kon gebruiken als onderhandelingswapen.
Zijn aandelenopties rond promotie waren ingewikkeld.
Een deel nog niet verworven.
Een deel gekoppeld aan dienstverband.
HR-onderzoek maakte waarde onzeker.
Mijn advocaat zei:
‘Wij gaan geen fictieve toekomstige rijkdom claimen. Alleen rechten die juridisch relevant zijn.’
Ik waardeerde dat.
Ik wilde niet winnen.
Ik wilde stoppen verliezen door informatieachterstand.
Na maanden kwam voorlopige balans.
Ik zou genoeg ontvangen om eigen woning met hypotheek te kopen.
Geen villa.
Een goed huis.
Alexander hield pensioen en bepaalde beleggingen na compensatie.
Ik behield eigen pensioen en spaargeld.
Geen winnaar.
Twee volwassenen die één financiële huishouding uit elkaar trokken zonder kinderen erin te laten verdrinken.
Dat was uiteindelijk al succes.
