“Ik was aanwezig toen de acties plaatsvonden die tot de aanbeveling hebben geleid.”
“En de Purple Heart?”
“Authentiek.”
Heeft kapitein Cross een van beide medailles online gekocht?
Ethan draaide zijn hoofd om.
Voor het eerst keek hij mijn moeder recht in de ogen.
“Nee.”
Eén woord.
Koud.
Definitief.
Sloan hield een ander document omhoog.
“Majoor Walker, zonder informatie te onthullen die geheim blijft, waarom werd kapitein Cross onderscheiden met de Silver Star?”
Ethan werd ingeademd.
“Na de crash werd onze positie onder vuur genomen. Kapitein Cross raakte zo ernstig gewond dat ze achter dekking had kunnen blijven wachten op evacuatie.”
Hij keek naar de jury.
“Nee, dat deed ze niet.”
Mijn handen begonnen te trillen onder de tafel.
“Ze keerde terug naar het wrak omdat een ander teamlid vastzat. Ze hielp hem te bevrijden terwijl het vliegtuig in brand stond. Daarna hielp ze, ondanks aanzienlijk bloedverlies, onze verplaatsing naar een veilige plek te coördineren.”
Ik staarde naar de tafel.
Ethans stem werd zachter.
“Twee soldaten kwamen om tijdens die missie. Zonder haar zouden er meer zijn omgekomen.”
Niemand fluisterde nu nog.
Niemand bewoog zich.
Zelfs de verslaggevers leken bang om hun toetsenbord aan te raken.
Sloan legde het document neer.
“Geen verdere vragen.”
Vale rees langzaam op.
Hij had nergens heen te gaan.
Dus probeerde hij de enige overgebleven richting.
“Majoor Walker, waren deze documenten tot vandaag geheim?”
“Ja.”
“Dus het publiek kon ze niet controleren?”
“Juist.”
“En gewone commerciële achtergrondcontroles zouden niet per se het volledige dossier tonen?”
“Juist.”
Ryan keek op.
Hij besefte te laat wat zijn advocaat zojuist had aangetoond.
Sloan glimlachte zwakjes.
Vale heeft het gezien.
Maar de schade was al aangericht.
Daniël stond op.
“Majoor Walker, zou iemand die bekend is met defensiecontracten weten dat geheime opdrachten lacunes kunnen veroorzaken in openbaar toegankelijke documenten?”
“Ja.”
“Zou iemand die hiaten kunnen misbruiken om ten onrechte te beweren dat de dienstverlening nooit heeft plaatsgevonden?”
“Ja.”
Ryan verplaatste zich in zijn stoel.
Daniel zette een stap dichterbij.
“En majoor, wist Thomas Cross – de vader van Claire en Ryan – dat Claires diensttijd rechtmatig was?”
Ethan keek me aan.
“Ja.”
Mijn borst trok samen.
‘Hoe weet je dat?’
“Omdat ik hem heb ontmoet.”
Ryans gezichtsuitdrukking veranderde.
Dat wist ik niet.
Daniël evenmin.
Ethan vervolgde.
“Nadat kapitein Cross naar de Verenigde Staten was geëvacueerd, bezocht de heer Cross een beveiligde militaire medische faciliteit. Hij kreeg beperkt contact met zijn familie.”
Ik sloot mijn ogen.
Pa.
Hij had het me nooit verteld.
Ik was gedurende een groot deel van de eerste twee dagen onder sedatie geweest.
Ethan zei: “Hij heeft ongeveer vier uur naast haar gezeten.”
Daniels stem werd zachter.
“Wist Thomas Cross dus dat de militaire dienst van zijn dochter echt was?”
“Zonder twijfel.”
‘En hij wist dat ze gewond was geraakt?’
“Ja.”
“Geen verdere vragen.”
Ryans argument over het misbruiken van militaire eer was van de baan.
Maar het ergste moest voor hem nog komen.
Rebecca Sloan vroeg toestemming om nog een document in te dienen.
Vale maakte onmiddellijk bezwaar.
“Relevantie.”
Sloan stond oog in oog met de rechter.
“Het betreft Cross Meridian Systems en de geheime operatie.”
Elke spier in Ryans lichaam spande zich aan.
Rechter Holloway merkte dit op.
‘Ik ook,’ dacht ik.
Sloan opende een andere map.
“Tijdens de herziening van de geheimhoudingsplicht werden ook financiële documenten vrijgegeven die verband hielden met een onderzoek naar defensieaankopen, voor gerechtelijk gebruik. Cross Meridian Systems komt in die documenten voor.”
Daniël draaide zich naar mij toe.
‘Wist je dat?’
“Nee.”
Voor één keer vertelde ik hem de hele waarheid.
Sloan belde een analist van de Defense Criminal Investigative Service.
De analist toonde een reeks overboekingen.
Kruismeridiaansystemen.
Tidewater Procurement Holdings.
Meridian Strategisch Advies.
Drie extra bedrijven.
Dezelfde lege vennootschappen die mijn vader had ontdekt.
Mijn hart begon sneller te kloppen.
Ryan hield op met doen alsof hij kalm was.
De analist legde uit dat onderzoekers tijdens de geheime operatie onderdelen hadden getraceerd die via leveranciers van Cross Meridian waren aangeschaft.
Sommige facturen waren te hoog.
Anderen factureerden apparatuur die nooit is geleverd.
Het overtollige geld werd verduisterd.
‘Wie heeft deze transacties geautoriseerd?’ vroeg Sloan.
De analist vergrootte een digitaal goedkeuringslogboek.
Er verscheen een naam.
RYAN CROSS.
De rechtszaal ontplofte.
Vale stond.
“Bezwaar!”
Rechter Holloway sloeg met haar hamer.
“Volgorde!”
Ryan greep de mouw van zijn advocaat vast.
“Zo ziet het er niet uit.”
De analist vervolgde.
“De goedkeuringsgegevens corresponderen met het directieaccount van Ryan Cross.”
Ryan riep: “Inloggegevens kunnen gestolen worden!”
De rechter sloeg opnieuw met de hamer.
“Meneer Cross, nog één onderbreking en ik laat u verwijderen.”
Daniel boog zich naar me toe.
“Claire.”
Ik kon nauwelijks antwoorden.
“Wat?”
