Vier schudden hun hoofd.
Margaret niet.
‘U wist het.’
‘Ja.’
‘Daarom bent u gekomen.’
‘Ja.’
‘Om mij te beschermen?’
Ze dacht even na.
‘Om Gregory’s instructies uit te voeren.’
Dat antwoord beviel me.
Martin Hale sloot langzaam zijn laptop.
‘Florence, ik denk dat we deze bijeenkomst moeten beëindigen.’
‘Niemand gaat weg.’
‘Ik wel.’
‘Ik betaal je.’
Martin keek haar aan.
‘En daarom geef ik u juridisch advies. Onderteken vanavond niets. Vraag niemand anders iets te ondertekenen. Neem geen contact op met de bedrijven die in deze stukken worden genoemd voordat wij dit hebben beoordeeld.’
Lucas vloekte.
‘Dit is allemaal haar schuld.’
Hij wees naar mij.
Ik lachte bijna.
‘Ik ben hier twintig minuten.’
‘Je wist dit.’
‘Nee.’
‘Je hebt dit gepland.’
‘Het enige wat ik gepland had, was niet zonder eigen advies tekenen.’
Mijn moeder keek me aan.
‘Je denkt dat je gewonnen hebt.’
Ik stond op.
‘Dit is geen gevecht.’
‘Voor jou misschien niet.’
‘Nee, mam.’
Ik vouwde mijn vaders brief zorgvuldig op.
‘Voor papa blijkbaar wel.’
Toen liep ik naar buiten.
Maar niet naar huis.
Ik liep naar mijn auto.
Opende de achterdeur.
En haalde de kledinghoes eruit.
Tien minuten later kwam ik terug.
Niet om iemand bang te maken.
Niet om mijn rang als wapen te gebruiken.
Maar omdat ik die avond rechtstreeks naar een officiële militaire ceremonie moest waar een van mijn officieren werd onderscheiden.
Toen ik opnieuw de eetkamer binnenkwam, droeg ik mijn uniform.
Kolonel Alyssa Prescott.
De zilveren adelaar op mijn ranginsigne glansde onder het licht.
Mijn moeder staarde naar me.
Lucas zei niets.
Zelfs Christopher keek verbaasd.
Margaret stond op.
‘Kolonel.’
Ik knikte.
Florence fluisterde:
‘Sinds wanneer ben jij kolonel?’
Ik keek haar aan.
‘Bijna drie jaar.’
‘Waarom heb je dat nooit verteld?’
Die vraag deed meer pijn dan ik verwachtte.
‘Ik heb het verteld.’
Ze fronste.
‘Wanneer?’
‘Toen ik bevorderd werd.’
Ik herinnerde het me precies.
Een familiediner.
Lucas had net zijn derde restaurant aangekondigd.
Mijn moeder had twintig minuten over de wijnkaart gesproken.
Ik had gezegd:
