Mijn schoonmoeder bond wijnkurken aan mijn bruidssluier – mijn verloofde opende een fluwelen doosje

‘Nee.’

Ze lachte. ‘Ben je zwanger?’ Kevin verslikte zich bijna in zijn water.

‘Nee. Ik ben al tien jaar nuchter.’

Haar gezicht veranderde. ‘Tien jaar? Indrukwekkend!’ Heel even dacht ik dat het gesprek klaar was. Toen voegde ze eraan toe: ‘Al weet je natuurlijk nooit wanneer iemand weer een terugval krijgt.’

Kevin legde zijn vork neer. ‘Mam, hou op.’ Ze beweerde dat het een compliment was. ‘Nee,’ zei hij, ‘dat was het niet.’

Daarna kwamen af en toe opmerkingen. Met Kerst hield ze me met een onschuldige glimlach wijn voor. ‘Even kijken.’ Tijdens ons verlovingsdiner grapte ze dat de champagne op de bruiloft mijn wilskracht misschien zou testen. Kevin zei haar meer dan eens dat ze moest ophouden. Zij deed verbaasd: ‘Het was maar een grapje. Nora weet dat ik het niet zo bedoel.’ Ik probeerde haar te negeren en hoopte dat ze vanzelf zou stoppen. Ik had het mis.

Op de ochtend van de bruiloft bood Patricia aan mijn sluier bij de naaister op te halen en naar de bruidskamer te brengen. Ze kwam grijnzend binnen met een kledinghoes. ‘Ik heb er iets persoonlijks aan toegevoegd.’

Toen ze de sluier openvouwde, hapten mijn bruidsmeisjes hoorbaar naar adem. Aan de fijne kanten rand hingen tientallen echte wijnkurken, vastgebonden met smalle ivoorkleurige linten. Op sommige stonden nog namen van wijngaarden. Ik staarde ernaar zonder iets te kunnen zeggen.

Patricia lachte. ‘Kijk niet zo geschokt. Ik vond dat je sluier jouw verhaal moest vertellen.’

‘Je wist wat die jaren met me hebben gedaan.’

‘Precies.’ Ze tilde een kurk op. ‘Tien jaar nuchter verdient toch een aandenken!’

Mijn ogen brandden. ‘Haal ze eraf!’

Ze rolde met haar ogen. ‘Als je er echt overheen bent, waarom wind je je dan zo op?’

Op dat moment ging de deur open. Kevin kwam zijn moeder zoeken omdat de fotograaf de familie beneden verwachtte. Toen zag hij mij met de sluier. Nu stond hij met het fluwelen doosje voor ons.

Hij deed het open. Er lag een zilveren munt in. Ik herkende hem meteen: een medaille voor tien jaar nuchterheid. Patricia’s glimlach verdween.

‘Ik wilde hem je vanavond geven, voor onze eerste dans,’ zei Kevin. ‘En ik wilde dat Diane erbij was.’

‘Diane?’