‘Ja.’
‘Waarom stopte je hem dan in iets voor mijn baby? Waarom sprak je mijn man niet gewoon aan?’
Lauren keek omlaag. ‘Ik dacht niet aan jou.’
‘Dat is duidelijk.’ Ze ging niet in discussie. Toen vroeg ze: ‘Hij heeft zeker gezegd dat ik gek ben?’
Mijn maag trok samen. ‘Wat gebeurde er op die datum?’
Ze keek me recht aan. ‘Die avond ontmoette hij jou.’
Meteen herinnerde ik me die barbecue. Connors sweater. Uren praten. Het was een van mijn mooiste herinneringen. Maar Laurens volgende zin veranderde alles.
‘Het was tussen ons niet helemaal uit. We hadden wekenlang ruzie gehad en ik vroeg om wat ruimte. Connor ging akkoord.’
‘En drie dagen later ontmoette hij mij.’
‘Ja.’
‘Daarna maakte hij het met je uit?’
‘Via een bericht.’
Mijn maag trok weer samen. ‘Heeft hij nog met je geslapen nadat hij mij ontmoette?’
‘Nee.’
Lauren pakte haar telefoon, zocht een oude schermafbeelding en gaf hem aan me. Connors bericht luidde: ‘Er is niemand anders. Ik moet gewoon alleen zijn, Lauren. Je bent me te veel.’
Ik keek naar de datum. ‘Hij had me al ontmoet toen hij dit stuurde.’
‘Ja.’
‘Dacht je dat ik ervan wist?’
‘Jarenlang.’
‘Ik wist het niet.’
Lauren bestudeerde even mijn gezicht. ‘Ik geloof je.’ Ik gaf haar telefoon terug.
‘Wat je met die ballon deed, was nog steeds verkeerd. Je was kwaad op Connor, maar stopte die woede in iets dat voor ons kind bedoeld was.’
‘Je hebt gelijk.’
‘Ik dien een klacht in.’ Ze knikte. ‘Dat had ik verwacht.’
Toen ik naar buiten stapte, wachtte Connor bij de auto. Ik bleef een paar passen bij hem vandaan staan. ‘Ik heb je niet gevraagd te komen.’
‘De manager belde het nummer op de bestelling. Het was mijn nummer. Kunnen we praten?’
‘Je vertelde mij dat Lauren wist dat jullie relatie voorbij was.’
‘Voor mij was die voorbij.’
Ik staarde hem aan. ‘Ze vroeg om een week afstand. Jij ontmoette mij op de derde dag van die week.’
Hij keek weg. ‘Ik wist dat ik klaar was met die relatie.’
‘Maar zij niet.’
Hij wreef over zijn nek. ‘Ik sliep niet met jullie allebei.’
‘Dat verwijt ik je niet. Ik vraag waarom je zei dat zij wist dat het uit was terwijl je wist dat ze dat niet wist.’
Hij zweeg. Toen zei hij: ‘Omdat ik wist dat je waarschijnlijk weg zou lopen als ik je de waarheid vertelde.’
‘Dat zou ik hebben gedaan.’
‘Ik was bang je kwijt te raken.’
‘Dus besliste je voor mij.’
Connor keek omlaag. ‘Ja.’
Dat deed pijn. Maar voor het eerst sinds de ballon was geknapt probeerde hij niet te verzachten wat hij had gedaan.
‘Wat heb je nog meer aangepast aan je verhaal?’
‘Niets.’
‘Heeft Lauren nog contact opgenomen?’
Hij aarzelde lang genoeg om het antwoord te geven voordat hij sprak. ‘Eén keer.’
‘Wanneer?’
‘We waren ongeveer anderhalf jaar samen.’
‘Wat wilde ze?’
‘Afsluiting. Ze mailde me.’
‘En jij?’
‘Ik verwijderde het bericht.’
‘Je vertelde me niets.’
‘Nee. Ik besloot het niet te vertellen, Shan.’
‘Waarom?’
