De manager opende het bankboekje precies op de plek waar Oma het vervaagde rode stempel had geplaatst. Hij bestudeerde de routingcode en keek toen opnieuw naar mijn rijbewijs.
Eén keer.
Twee keer.
Zijn gezichtsuitdrukking verstrakte.
„Mevrouw Henderson,” zei hij zachtjes, „ik wil dat u in de bank blijft.”
„Waarom?”
Hij antwoordde niet.
De bankbediende stond nog steeds achter hem en staarde naar haar monitor alsof ze iets had gevonden wat ze niet had mogen zien. Ik kon klanten horen praten een paar loketten verderop, maar loket vier voelde plotseling afgesloten van de rest van het filiaal.
De manager controleerde de naam van Oma opnieuw. Margaret Henderson. Toen de mijne. Chloe Henderson. Zijn ogen gingen weer terug naar de laatste pagina en de rode cirkel.
Achter hem slikte de bediende hard.
„Zij is het,” zei ze. „Het meisje uit het dossier.”
Mijn maag zakte in mijn schoenen. Ik had nog nooit van een dossier gehoord. Oma had er nooit over gerept. Pa zeker niet.
Toen deed de manager een stap achterug bij loket vier, terwijl hij het blauwe bankboekje in beide handen geklemd hield.
──────────────────────
Typ BOOK en ik plaats Deel 3.
ANTWOORD ” BOOK ” ALS U HET VOLLEDIGE VERHAAL IN DEEL 3 WILT BLIJVEN VOLGEN
