Deel 5: De vrouw aan het aanrecht
Courtney had zich bij mijn eerste ontmoeting met haar voorgedaan als iemand die niets van zaken begreep. Ze sprak vooral over kleding, vakanties en de verbouwing die Charles haar had beloofd. Nu stond haar naam op een financiële opdracht die Lucas persoonlijk had geblokkeerd.
Samantha waarschuwde dat een gebruikersnaam niet bewees wie er achter het toetsenbord had gezeten. Daniel bevestigde dat Courtney tijdelijk toegang tot het boekhoudsysteem had gekregen om Charles te helpen met administratie. Die toegang had ze nooit mogen gebruiken voor betalingen zonder tweede goedkeuring.
Ik dacht aan haar lach op het bordes. Was het zenuwachtigheid geweest, wreedheid of de overtuiging dat alles al geregeld was? Het maakte weinig verschil voor wat ze had gedaan. Maar ik wilde weten of ze een uitvoerder was of een medeorganisator.
De politie had Courtney na haar verhoor laten gaan. Haar advocaat verklaarde dat ze niets wist van de vermeende vervalsing. Intussen had de ondernemingsraad vragen gesteld over de plotselinge beperking van de kredietlijn. Samantha organiseerde een bijeenkomst met de onafhankelijke bestuurder, Daniel en een vertegenwoordiger van de bank. Ik woonde die via een beveiligde videoverbinding bij, met Elise slapend naast me.
De bank wilde een bijgewerkt overzicht van bevoegdheden, een controle van alle recente transacties en bevestiging dat Charles geen toegang meer had tot de bedrijfsrekeningen. De onafhankelijke bestuurder kon op basis van de statuten tijdelijke maatregelen nemen. Voor het eerst sinds Lucas’ dood voelde ik dat er een pad vooruit bestond dat niet afhankelijk was van een schreeuwende man.
Die avond kreeg ik een brief van Charles’ advocaat. Mijn vader bood aan afstand te doen van zijn dagelijkse leiding als ik mijn verklaring over de aanval zou intrekken en instemde met een particuliere regeling over de aandelen. Samantha las de brief twee keer.
‘Hij probeert een strafzaak en een zakelijk geschil in één onderhandeling te stoppen,’ zei ze. ‘Daar hoef je niet in mee te gaan.’
‘Waarom zou ik zijn aandelen moeten kopen als ze niet van hem zijn?’
‘Precies. We reageren alleen op de feitelijke onjuistheden.’
Ik tekende niets. In plaats daarvan schreef ik voor mezelf op wat er die ochtend was gebeurd, van de reservesleutel tot de sirene. Niet om wraak te nemen, maar omdat ik bang was dat de details zouden vervagen.
Twee dagen later kwam Daniel met het resultaat van de eerste controle. North Ridge Consulting was geregistreerd op een postadres in een andere county. De officiële contactpersoon was een administratiekantoor. De uiteindelijke eigenaar bleek volgens de beschikbare bedrijfsstukken een holding te zijn waarin Courtney een belang had.
‘Dus ze heeft ons bestolen?’ vroeg ik.
‘Dat kan ik nog niet vaststellen,’ zei Daniel. ‘Maar de facturen moeten worden onderzocht en de werkzaamheden bewezen.’
Hij schoof een tweede document naar me toe. Lucas had drie maanden voor zijn dood een formele interne audit aangevraagd. De opdracht was nooit uitgevoerd. Onder de reden voor uitstel stond één handgeschreven opmerking van Charles: ‘Lucas akkoord.’
‘Dat klopt niet,’ zei Daniel. ‘Lucas heeft mij de dag ervoor gevraagd de audit juist te versnellen.’
