Deel 4: De rekening van het bedrijf
De eerste dagen na Elises geboorte leerde ik haar kleine signalen kennen. Ze kneep haar ogen dicht voordat ze begon te huilen en ontspande pas als ik zacht tegen haar sprak. Ik wilde niets liever dan in dat kleine universum blijven. Toch belde Samantha elke ochtend met nieuws dat niet langer kon wachten.
De financieel directeur, Daniel Price, had ongebruikelijke betalingen gevonden aan een adviesbureau met de naam North Ridge Consulting. De bedragen waren niet spectaculair genoeg om afzonderlijk alarm te slaan, maar samen vormden ze een gat in de bedrijfsreserves. De facturen beschreven diensten die niemand kon bevestigen.
‘Is dat bureau van mijn vader?’ vroeg ik.
‘Dat weten we nog niet. Daniel heeft de stukken aan een forensisch accountant gegeven. We moeten eerst bewijzen wat er werkelijk is gebeurd.’
Samantha drong erop aan dat ik geen beschuldigingen in het openbaar zou uiten. Charles had al een advocaat ingeschakeld en liet via die advocaat weten dat hij slechts een zakelijke herstructurering had voorbereid. De aanval op mij noemde hij een betreurenswaardig misverstand.
Een misverstand had geen blauwe plekken op mijn arm achtergelaten. Toch begreep ik dat woede geen vervanging was voor bewijs.
Bij mijn ontslag uit het ziekenhuis vertelde een rechercheur dat de camerabeelden lieten zien hoe Charles me bij mijn haren naar buiten sleepte. Courtney stond duidelijk in beeld. Haar verklaring dat ze niets had gezien, was daardoor moeilijk vol te houden. De rechercheur vroeg of ik bereid was later een aanvullende verklaring af te leggen. Ik zei ja.
Samantha had ondertussen de sloten van mijn huis laten vervangen met mijn toestemming. Een gespecialiseerd schoonmaakbedrijf had de vloer gereinigd. Ik stond in de hal met Elise in haar draagstoel en voelde me een bezoeker in mijn eigen leven.
In Lucas’ bureau lag zijn notitieboek nog open. Op een bladzijde stond een lijst met namen van chauffeurs die hij voor hun pensioen wilde bedanken. Daarnaast had hij in zijn haast geschreven: ‘Vraag Daniel naar contract 47B.’
Ik belde Samantha en las de zin voor. Ze zweeg even. ‘Dat contract staat niet in de map die je vader bij je op tafel gooide.’
Daniel kwam de volgende middag langs. Hij kende Lucas al twaalf jaar en hield zijn jas aan alsof hij bang was mijn rust te verstoren. Ik liet hem de aantekening zien.
‘Contract 47B was een overeenkomst met een opslagbedrijf,’ zei hij. ‘Charles wilde er een voorschot op laten uitbetalen. Lucas weigerde. Daarna verdween de overeenkomst uit ons systeem.’
‘Waarom zei Lucas me niets?’
‘Hij wilde eerst weten of het een fout was. Hij beschuldigde niet graag iemand zonder bewijs. Zeker je vader niet.’
Daniel legde een uitdraai op tafel. Dezelfde dag waarop het contract uit het systeem verdween, was een grote betaling aan North Ridge Consulting ingepland. Die betaling was later tegengehouden door Lucas zelf.
Op de onderkant van de uitdraai stond de naam van degene die de opdracht had ingevoerd: Courtney Baldwin.
