Adele schudde haar hoofd.
‘Nee.’
‘Waarom dan?’
‘Omdat ik je één kans wilde geven.’
Dat antwoord verraste zelfs mij.
‘Een kans waarop?’
‘Om binnen te komen zonder jezelf tot slachtoffer te maken.’
Adele wees naar de lege stoel die aan een tafel voor familie was gereserveerd.
‘Ik had daar een plek voor je.’
Maya keek ernaar.
‘Ik was bereid je bij mijn bruiloft te laten zijn. Niet omdat je het verdiende, maar omdat ik niet wilde dat mijn trouwdag nog vijftien jaar door jouw afwezigheid werd bepaald.’
Ze slikte.
‘Als je binnen was gekomen en gewoon had gezegd: “Het spijt me dat ik er niet was,” dan was die doos dicht gebleven.’
Ik keek geschrokken naar Adele.
Maya ook.
‘Wat?’
‘De doos stond achter het podium.’
Adele wees ernaar.
‘Ik hoopte dat niemand hem ooit zou zien.’
Maya’s mond viel open.
‘Maar het eerste wat je deed was papa de schuld geven.’
Adele’s stem brak voor het eerst.
‘Op mijn trouwdag.’
Ze veegde een traan weg.
‘Je hebt hem vijftien jaar laten zorgen voor alles wat jij achterliet. En binnen vijf minuten nadat je terugkwam, probeerde je ons wijs te maken dat híj degene was die gefaald had.’
Maya keek naar de vloer.
‘Ik wist niet hoe ik terug moest komen.’
‘Met “sorry”,’ zei Chloe.
Slechts één woord.
Maar het raakte harder dan alles daarvoor.
Toen verscheen er een man bij de ingang van de zaal.
Ik herkende hem eerst niet.
Hij was ouder geworden.
Zwaarder.
Grijs haar.
Maar het was Harry.
De rijke baas voor wie Maya ons had verlaten.
Maya draaide zich om.
‘Wat doe jij hier?’
Harry keek ongemakkelijk naar alle gasten.
‘Je zei dat ik je moest ophalen.’
Adele keek naar hem.
Toen naar Maya.
‘Is dit je nieuwe familie?’
Maya werd rood.
Harry keek verward.
‘Nieuwe familie?’
Er veranderde iets in Maya’s gezicht.
‘Harry, niet nu.’
Maar hij begreep duidelijk niet waarom.
‘Wat bedoelt ze?’
‘Niets.’
‘Je zei dat je dochters graag wilden kennismaken.’
De stilte werd bijna tastbaar.
Adele trok haar wenkbrauwen op.
‘Dat heeft ze gezegd?’
Harry keek van Adele naar Maya.
‘Ze zei dat jullie contact hadden hersteld.’
Mijn maag draaide om.
Maya had zelfs tegen hem gelogen.
‘Harry,’ siste ze.
Maar hij begon te begrijpen wat er gebeurde.
‘Wacht eens. Heb je al die jaren geen contact met hen gehad?’
Maya keek hem woedend aan.
‘Dit bespreek ik niet hier.’
Harry keek naar de zes vrouwen tegenover hem.
‘Ze vertelde me dat David haar bij de kinderen weghield.’
Ik voelde mijn dochters verstijven.
Daar was het.
De leugen die blijkbaar vijftien jaar had bestaan.
Ik zei rustig:
‘Ik heb haar nooit tegengehouden.’
Harry keek naar Maya.
‘Je zei dat hij dreigde dat je de meisjes nooit meer zou zien.’
‘Dat deed hij emotioneel.’
‘Wat betekent dat?’
