Er bestaat een officieel protocol voor de dag waarop de mensheid een signaal van buitenaardse intelligentie detecteert. Het werd opgesteld door de International Academy of Astronautics (IAA), en het is zojuist voor het eerst in meer dan 15 jaar bijgewerkt. Dit is geen sciencefiction: het is een echt document, met concrete stappen voor wetenschappers om het bewijs te beoordelen, te verifiëren en het op ordelijke wijze aan de wereld bekend te maken.
Het punt dat de meeste discussie heeft opgeleverd, is wat de tekst de “consensus om niet te antwoorden” noemt. De regel is categorisch: als er een buitenaards signaal wordt gedetecteerd, mag geen enkel land, geen enkel ruimteagentschap en geen enkele wetenschapper op eigen houtje een antwoord sturen. De verklaring maakt duidelijk — het terugzenden van welk bericht dan ook is een beslissing die de hele mensheid toebehoort en pas mag worden genomen na internationale consultaties via de Verenigde Naties.
De vraag die in de lucht blijft hangen, is onvermijdelijk: als ze tientallen jaren hebben besteed aan het zo gedetailleerd voorbereiden van dit protocol, welk reëel waarschijnlijkheidsniveau kennen wetenschappers dan toe aan het moment waarop dat daadwerkelijk gebeurt?
