De 2-2 tegen Japan heeft een storm aan kritiek op Ronald Koeman ontketend. Met name zijn wisselbeleid ligt onder het vergrootglas: volgens meerdere kranten hielp zijn behoudende aanpak de Japanners in de slotfase terug in de wedstrijd.
Late gelijkmaker
Na de voorsprong leek Oranje controle te hebben, maar het spel kantelde nadat Koeman ingreep. De energie uit de voorhoede verdween, het elftal zakte massaal in en Japan kreeg precies de meters die het nodig had.
Die dynamiek mondde uit in de late gelijkmaker, het moment dat de analyse van de ochtendkranten kleurde. Niet de individuele fout werd uitgelicht, maar het plan zélf: de keuze om te consolideren in plaats van te blijven drukken.
Dramatische drievoudige wissel
Trouw typeerde de besluitvorming als een dramatische drievoudige wissel die Nederland de zege kostte. Cruciaal detail: de ingreep kwam tijdens een drinkpauze, bij een 2-1 tussenstand, en haalde precies de spelers met vaart en venijn naar de kant.
Waar Japan eerder moeite had om onder de druk uit te voetballen, veranderde het perspectief plots. Met meer balbezit, hoger veldspel en sneller tweede-ballenwerk nam de Aziatische ploeg initiatief terug dat het daarvoor nauwelijks claimde.
Echo van 2004
De vergelijking met Nederland – Tsjechië op het EK van 2004 lag voor Trouw voor de hand. Toen haalde Dick Advocaat de uitblinkende Arjen Robben naar de kant bij 2-1, waarna de Tsjechen het duel alsnog kantelden.
Die echo resoneert omdat de kern identiek voelt: haal je je gevaarlijkste pionnen van het veld, dan verliest de tegenstander respect voor de diepte en neemt hij risico’s die hij eerder vermeed. Het momentum wisselt van shirt.
Summerville en malen eruit
Volgens Trouw verlieten twee van de gevaarlijkste aanvallers, Donyell Malen en Crysencio Summerville, het veld juist op het moment dat ze pijn deden. Summerville had net de 2-1 gemaakt, Malen hield voortdurend twee verdedigers bezig.
Nederland creëerde kansen, had het middenveld in handen en duwde Japan terug naar de eigen zestien. Direct na de wissels stroomde het spel de andere kant op, alsof een onzichtbare elastiek knapte en de ploeg naar achteren trok.
