In talkshows ontstaat ruzie zelden door één zin, maar soms is één uitspraak genoeg om een hele discussie open te trekken. Dat gebeurde ook deze week, toen een fragment met Donny Roelvink opnieuw rondging en de meningen razendsnel uiteenliepen.
In De Oranjezomer kwam het onderwerp vanzelf op tafel: wat mag wel en niet binnen een relatie, en wie bepaalt dat eigenlijk? Aan tafel werd niet alleen gereageerd op de woorden van Roelvink, maar ook op de trend erachter.
Noa haalt haar eigen situatie erbij
Noa Vahle koos in de uitzending voor een persoonlijke insteek. Ze vertelde dat zij zelf een mannelijke personal trainer heeft, en dat haar vriend daar geen probleem van maakt. Sterker nog: ze maakte er een wat droge grap van.
Volgens Noa is het ergens bijna absurd dat zoiets überhaupt ter sprake moet komen. Ze noemde haar trainer “een topgozer”, maar verwees tegelijk naar het idee dat sommige mensen vinden dat zo’n keuze eigenlijk “niet zou mogen”.
Waar ging de ophef ook alweer over?
De aanleiding ligt bij uitspraken die Donny Roelvink deed over vrouwen en mannelijke personal trainers. In zijn verhaal klonk door dat vrouwen volgens hem niet zo snel voor een mannelijke trainer zouden moeten kiezen, iets wat bij veel kijkers verkeerd viel.
Daarbij werd ook genoemd dat Roelvink zich bekeerd heeft tot de islam. Noa erkende dat geloofsovertuiging en vrijheid van meningsuiting in Nederland bij elkaar horen, maar ze maakte meteen duidelijk dat ze zich zorgen maakt om de bredere beweging.
De ‘manosphere’ als rode draad
Noa plaatste de uitspraken in een online context die steeds vaker opduikt: de zogeheten “manosphere”. Dat is een verzamelnaam voor content waarin een bepaald, vaak streng en dominant beeld van mannelijkheid wordt gepromoot.
Haar punt: jonge jongens kijken daar massaal naar en kunnen gaan denken dat die ideeën normaal zijn. Niet omdat ze kwaadaardig zijn, maar omdat het constant herhaald wordt. Noa noemde dat een zorgwekkende ontwikkeling.
Een stevig haakje naar conservatieve ideeën
Raymond Mens haakte aan met een vergelijking die aan tafel voor extra spanning zorgde. Hij zei dat de manosphere en de islam in zijn ogen helaas een overeenkomst hebben: conservatieve opvattingen over vrouwen rollen er snel uit.
Dat is natuurlijk een brede uitspraak, en juist daarom raakt het zo’n gevoelig punt. Want gaat het hier om iemands geloof, om internetcultuur, of om individuele meningen die onder een groter label worden geschoven?
