Zorg er alleen voor dat je me niet nog een keer wegjaagt.
Tatiana draaide zich om.
Ze keek haar man aan en begreep dat er een lange weg voor haar lag.
Vertrouwen kan niet in één gesprek hersteld worden.
En de littekens die hij met zijn verraad op haar ziel had achtergelaten, zouden lang nodig hebben om te genezen.
Maar vanaf nu was zij degene die de regels bepaalde.
"Ga je spullen halen," zei Tatiana zachtjes.
"Ik heb nog geen eten gemaakt.
We bestellen broodjes."
Roman glimlachte flauwtjes, maar dankbaar.
Hij knikte, trok zijn schoenen aan in de gang en vertrok.
Tatiana liep naar het raam.
Buiten was de nacht gevallen, de straatlantaarns waren aangegaan en verlichtten het asfalt dat nat was van de recente regen.
Ze ademde diep in de koele lucht die door het kleine, halfopen raam naar binnen stroomde.
Het leven is geen sprookje en relaties genezen niet zomaar in een oogwenk.
Maar soms moet je, om iets gezonds op te bouwen, bereid zijn om datgene wat allang afval is geworden door de wc te spoelen.
En een nieuwe bouillon te brouwen.
Volgens haar eigen recept.
