Hoewel Nix ervoor koos om tijdens het proces niet te getuigen, sprak ze zich wel uit tijdens haar veroordeling.
“Ik ben het letterlijk lange tijd vergeten. Ik ben er kapot van wat er is gebeurd. Ik wil niemand achterlaten met de gedachte dat ik excuses verzin, want dat doe ik niet,” zei ze.
Nadat ze hun dochter in het ziekenhuis hadden geïdentificeerd, herinnerden de ouders zich dat ze op de parkeerplaats stonden en moeite hadden om te bevatten wat er was gebeurd.
“Als moeder is het hartverscheurend om aan de laatste momenten van haar leven te denken,” zei Kaila.
”En dat het verdomme twee keer is gebeurd. In ons leven,” zei Uriels vader, Drew.
Het was al eens eerder gebeurd
Omdat de familie van Uriel Schock onvoorstelbaar verdriet heeft doorstaan, waarbij het noodlot hen niet één, maar twee keer trof.
In december 2021 verdronk de 16 maanden oude Ezra Schock op tragische wijze in een vijver vlakbij het huis van Nix. Ezra zou erin geslaagd zijn deuren te openen, onder een hek door te glippen en weg te lopen terwijl Nix sliep. Hoewel er in verband met dat incident geen strafrechtelijke vervolging werd ingesteld – het Openbaar Ministerie voerde aan dat er „onvoldoende bewijs was om opzettelijke nalatigheid vast te stellen“ – bleef de pijn van dat verlies voortduren.
Tijdens de veroordeling van Nix sprak Uriels moeder door haar tranen heen en richtte zich rechtstreeks tot haar moeder:
“Ik hou nog steeds van je. Ik haat dit. Ik haat het dat ik moet kiezen, maar je weet dat ik wel moest. Maar het verandert niets aan mijn gevoelens.”
Kaila ging verder, terwijl haar verdriet zich uitstortte:
