Huid bleef juist actief
Naast de hartslag werd namelijk ook de huidgeleiding gemeten. Daarbij wordt gekeken naar hele kleine veranderingen in de huid. Die ontstaan doordat de zweetklieren meer of minder actief worden.
De zweetklieren worden deels aangestuurd door het sympathische zenuwstelsel. Dat systeem wordt vaak gekoppeld aan spanning en alertheid. Toch reageert het ook sterk op aanraking en andere prikkels.
Bij de groep die alleen op de tafel lag, daalde de huidgeleiding langzaam verder. Aan het einde van de herstelperiode lag deze zelfs lager dan tijdens de eerste rustmeting.
Dat lijkt logisch. Wie rustig ligt en niets hoeft te doen, krijgt steeds minder prikkels. Het lichaam kan daardoor steeds verder tot rust komen.
Bij de massagegroep gebeurde juist iets anders. Daar bleef de huidgeleiding gedurende de hele massage hoger. Op het eerste gezicht zou je daardoor kunnen denken dat deze mensen minder ontspannen waren.
Volgens de onderzoekers is dat waarschijnlijk niet de juiste conclusie. De massage zelf zorgt namelijk voortdurend voor lichamelijke prikkels. De huid wordt aangeraakt, bewogen en onder druk gezet.
Die aanraking kan de zweetklieren blijven activeren. Tegelijkertijd kan de hartslag wel sterk dalen. Je lichaam kan dus op hetzelfde moment verschillende reacties laten zien.
Dat verklaart waarom de twee metingen niet hetzelfde patroon volgen. De hartslag wijst op herstel, terwijl de huid juist actief blijft. Beide reacties kunnen tegelijkertijd plaatsvinden zonder elkaar tegen te spreken.
