Wroeten met je vingers werkt, maar er zijn handigere oplossingen. Een klassieke onkruidsteker, een lang mesje of vorkje, is goedkoop en prima voor losse paardenbloemen. Wie veel werk heeft, kiest vaak voor een rechtopstaande onkruidtrekker met klauwen en een hefboom: in de grond drukken, kantelen en de wortel komt eruit. Geen bukken, geen rugpijn.
Voor grotere oppervlakken met oppervlakkig onkruid werkt een U-schoffel snel. En langs de randen van je gazon, op tegels en terras, doet een onkruidborstel uitstekend werk.
Mos vraagt iets heel anders
Mos uittrekken heeft weinig zin: zolang de oorzaak (zure bodem, schaduw, vocht) blijft bestaan, komt het direct terug. Verticuteren in voorjaar of najaar is de eerste stap. Je snijdt oppervlakkig in de grasmat en haalt mos en dode resten in één klap eruit. Reken op een paar emmers mos uit een gemiddeld voortuingazon.
Daarnaast helpt het om in het vroege voorjaar kalk te strooien om de bodem te ontzuren, takken boven het gazon te snoeien zodat er meer licht binnenkomt en te zorgen voor goede afwatering.
Azijn en kokend water? Liever niet
Veel mensen grijpen naar huis-, tuin- en keukenmiddelen. Goed bedoeld, maar niet altijd verstandig. Azijn doodt onkruid én gras zonder onderscheid en verzuurt bovendien de bodem, wat op termijn juist méér mos en onkruid oplevert. Kokend water werkt prima op tegels en terrassen, maar verbrandt je gras.
