Charles schoof een tweede document over tafel.
“Omdat een gewone scheiding hem geld zou kosten.”
Laura voelde een koude rilling over haar rug lopen.
Charles had zijn juristen de berichten laten bekijken. Tristan had Corinne herhaaldelijk gevraagd situaties te creëren die Laura jaloers, agressief of instabiel zouden laten lijken. Hij wilde getuigen verzamelen, ruzies opnemen en uiteindelijk beweren dat Laura degene was die het huwelijk onmogelijk had gemaakt.
“En vandaag?” vroeg Penelope met trillende stem.
Corinne keek beschaamd naar haar.
“Vandaag moest de finale worden.”
Ze vertelde dat Tristan bewust van plan was geweest haar op Laura’s plaats te zetten.
Hij verwachtte dat Laura zou schreeuwen.
Misschien Corinne zou vastpakken.
Misschien een scène zou veroorzaken voor tientallen getuigen en camera’s.
Daarna zou hij de beelden gebruiken.
Laura kon nauwelijks geloven wat ze hoorde.
Haar stilte, die enkele minuten geleden nog als zwakte had gevoeld, had zijn plan juist vernietigd.
Tristan sprong overeind.
“Dit is krankzinnig! Ze liegt!”
“Dan zul je vast geen bezwaar hebben tegen de rest van de berichten,” zei Charles.
Hij pakte zijn telefoon.
Maar voordat hij iets kon laten zien, greep Tristan plotseling naar het document op tafel.
Daniel stapte onmiddellijk tussen hem en Charles.
“Niet doen.”
Voor het eerst keek Tristan om zich heen en leek hij te beseffen dat niemand meer aan zijn kant stond.
Toen vroeg Laura heel kalm:
“Waarom helpt u mij eigenlijk?”
Charles keek haar aan.
Zijn blik werd zachter.
“Omdat jij jaren geleden iemand uit mijn familie hebt geholpen.”
Laura fronste.
Ze had geen idee waarover hij sprak.
Charles draaide zich naar de gasten.
“En mijn familie is die dag nooit vergeten.”
DEEL 3
“Zeventien jaar geleden,” begon Charles, “kreeg mijn dochter Evelyn een auto-ongeluk.”
Laura’s adem stokte.
Een herinnering kwam terug.
Regen.
Een donkere weg.
Een auto die half in een greppel stond.
Ze was toen onderweg naar huis geweest na een lange dienst toen ze het wrak zag.
“Dat meisje…” fluisterde Laura.
Charles knikte.
“Was mijn dochter.”
Laura had destijds onmiddellijk haar auto langs de kant gezet. Ze had de hulpdiensten gebeld en was bij de jonge vrouw gebleven totdat de ambulance arriveerde.
Maar Charles vertelde iets wat bijna niemand wist.
Evelyn had later gezegd dat Laura haar wakker had gehouden terwijl ze steeds dreigde weg te zakken. Laura had haar hand vastgehouden en tegen haar gepraat.
Na het ongeluk had de familie Sterling geprobeerd de onbekende vrouw te vinden die Evelyn had geholpen.
Laura was echter kort daarna verhuisd.
