Het grootste deel van mijn leven had angst mijn beslissingen voor mij genomen. Maar Malta had me al geleerd dat ja zeggen geen perfect einde garandeerde.
Het opende alleen een deur.
Dus nam ik de sleutel uit zijn hand.
“Ja,” fluisterde ik.
Ik bleef nog een week.
Zes maanden later bezocht David mijn familie. Een jaar daarna keerden we terug naar dezelfde haven en legden we onze geloften af op de kleine binnenplaats waar ik ooit had gedacht dat mijn hart op het punt stond gebroken te worden.
Op mijn zevenenzestigste leerde ik eindelijk dat liefde niet altijd komt wanneer het leven begint.
Soms komt ze wanneer je dapper genoeg bent om opnieuw te beginnen.
