Rode Duivel Jérémy Doku en zijn echtgenote zijn zopas de trotse ouders geworden van een zoon, Praise.

Tielemans: "Heel normaal dat Jeremy bij bevalling wou zijn"

Youri Tielemans kwam uiteraard ook terug op het vaderschap van Jeremy Doku. "We hebben hem een berichtje gestuurd om hem te feliciteren. Een kindje krijgen, is het mooiste ter wereld. Het is meer dan normaal dat hij erbij wou zijn. Those are memories you can't take back. Ik ben heel blij voor Jeremy."

Youri Tielemans is mild: "Het voelt als twee nederlagen"

Een dag na de teleurstellende 0-0 tegen Iran mocht kapitein Youri Tielemans het in het basecamp in Seattle komen uitleggen aan de Belgische pers. Zijn relaas was, net als bij de andere grote namen net na de match, bijzonder voorzichtig.

Is de klik al gemaakt na de match tegen Iran?

"Ja. Wij zijn gefocust om door te stoten naar de volgende ronde. We hebben nog niet gewonnen op dit WK dus we weten wat ons te doen staat. We gaan met veel vertrouwen naar de match tegen Nieuw-Zeeland."

Wij hebben het gevoel dat jij, maar ook spelers als Kevin De Bruyne en Romelu Lukaku wat tekortschieten.

"Ik snap dat iedereen kijkt naar de ervaren spelers. Maar dat heeft er niets mee te maken. Wij hadden gisteren één of twee goals kunnen scoren. Hun keeper heeft een paar mooie saves gemaakt. Oké, het klopt dat we niet op topniveau presteren. Maar we moeten nu niet naar één iemand kijken, maar het wel als groep opvangen."

Snap je het debat over de zwakke prestaties van De Bruyne en Lukaku?

"Eerlijk? Dat is niet belangrijk. Wij kennen de kwaliteiten van Kevin en Romelu, twee spelers van wereldklasse, en zeker bij de Rode Duivels. Ik haat het om met de vinger naar één iemand te wijzen. Als wij niet winnen, is dat de schuld van heel de ploeg."

Lukaku sprak over 'te veel emoties' bij jullie tijdens de wedstrijd. Wat bedoelde hij daarmee?

"Je land vertegenwoordigen op een WK is het beste wat je kan overkomen als voetballer. Iedereen kijkt naar je, iedereen staat achter je. Maar wel met een vergrootglas."

"Dat er tijdens en na de wedstrijd emoties zijn, is logisch. En zeker als het minder gaat. Die twee gelijke spelen tegen Egypte en Iran voelen als twee nederlagen. Maar feit is dat we niet hebben verloren. Als wij die laatste match winnen, dan stoten wij gewoon door."

Als het voelt als twee nederlagen, zeg je. Hoe zit de dynamiek dan in de groep?

"Die is hetzelfde gebleven. Wij zijn gefocust op de komende match. Wij moeten gewonnen winnen op vrijdag. Dan stoten wij door en is alles goed."

Maar het doel was wel om de groep te winnen. Is het niet raar om nu al tevreden te zijn met louter door te stoten?