Een onverwachte verrassing
Een paar dagen later zat ik in mijn nieuwe appartement.
De meeste verhuisdozen stonden nog steeds verspreid door de kamers.
Het voelde nog niet echt als thuis.
Toen hoorde ik iemand op de deur kloppen.
Toen ik opendeed, stond mijn nieuwe huisbaas voor me.
Hij had een kleine kamerplant in zijn handen.
Daarnaast hield hij een witte envelop vast.
“Sorry dat ik zo laat kom,” zei hij.
“Maar ik wilde je iets geven.”
Ik keek verbaasd naar de envelop.
“Wat is dit?”
Hij glimlachte.
“Je vorige huisbaas heeft me gebeld.”
Ik wist niet wat ik moest zeggen.
Hij vertelde dat mijn voormalige huisbaas hem had verteld hoe zorgvuldig ik mijn vorige woning had achtergelaten.
Daarna zei hij iets wat ik nooit had verwacht.
“Ik ben gisteren teruggekomen om je nieuwe appartement nog eens te controleren.”
Hij wees naar de ramen.
“Ik heb de vloeren schoongemaakt, de ramen nagekeken en de kasten nog eens afgenomen.”
Ik keek hem verbaasd aan.
“Waarom?”
Hij haalde zijn schouders op.
“Ik dacht dat iemand die zoveel respect heeft voor andermans woning, ook een goede start verdient.”
Wat zat er in de envelop?
Hij gaf me de envelop.
Ik opende hem voorzichtig.
Binnenin zat het volledige bedrag van mijn borg van mijn vorige appartement.
Maar dat was niet alles.
Er zat ook een handgeschreven briefje bij.
Het was van mijn voormalige huisbaas.
Er stond:
“Koop iets moois voor je nieuwe thuis. Bedankt dat je me eraan hebt herinnerd dat goedheid nog bestaat.”
Ik las die woorden meerdere keren.
Ik had nooit iets terug verwacht.
Ik wilde alleen mijn laatste dag in dat appartement netjes afsluiten.
Toch zat ik daar met tranen in mijn ogen.
Niet vanwege het geld.
Maar vanwege de betekenis achter dat kleine gebaar.
We weten nooit welk effect onze daden hebben
Nadat mijn nieuwe huisbaas was vertrokken, zette ik de kamerplant op de vensterbank.
