2. Afschrikkende Werking (Generale Preventie)
Het idee achter hele hoge straffen is dat ze een afschrikwekkend signaal afgeven aan de rest van de samenleving. Potentiële daders moeten weten dat de consequenties van zware criminaliteit vernietigend zijn voor de rest van hun leven.
3. Vroegtijdige Vrijlating Voorkomen
In veel strafrechtsystemen komen gevangenen na het uitzitten van een bepaald percentage van hun straf (bijvoorbeeld een derde of de helft) in aanmerking voor voorwaardelijke vrijlating (parole). Als iemand veroordeeld is tot 30 jaar cel, kan hij na 15 jaar al op vrije voeten staan.
Door iemand te veroordelen tot 452 jaar cel, zorgen rechters ervoor dat zelfs als de straf door goed gedrag of regelingen wordt gehalveerd, de dader mathematisch gezien nog steeds nooit meer vrij zal komen. Het garandeert dat de dader levenslang achter de tralies blijft.
Kritiek op Extreem Hoge Celstraffen
Ondanks de juridische logica achter het optellen van straffen, is er vanuit mensenrechtenorganisaties, rechtsgeleerden en psychologen harde kritiek op vonnissen van honderden jaren voor tieners.
Het Brein van een Tiener is Nog Niet Volgroeid
Neurologisch onderzoek toont aan dat de prefrontale cortex – het deel van de hersenen dat verantwoordelijk is voor het inschatten van risico's, het beheersen van impulsen en het overzien van lange-termijnconsequenties – pas rond het 25e levensjaar volledig is ontwikkeld. Tieners handelen vaker impulsief en laten zich sneller beïnvloeden door groepsdruk. Het toepassen van volwassenenstraffen op jongeren negeert deze biologische realiteit.
