DEEL 2
Ryan keerde om 22.03 uur terug naar de balzaal.
Hij streek zijn jasje glad en corrigeerde zijn vlinderdas alsof hij alleen even naar het toilet was geweest.
Vanessa kwam twee minuten later via een andere deur binnen.
Slim.
Bijna.
Ryan ging naast me zitten.
‘Probleem met de fotograaf,’ fluisterde hij.
Ik keek hem rustig aan.
‘Was het moeilijk?’
Hij fronste.
‘Wat?’
‘Het probleem.’
Heel even zag ik iets in zijn ogen.
Twijfel.
Toen verscheen zijn gebruikelijke zelfverzekerde grijns weer.
‘Opgelost.’
Aan de andere kant van de zaal keek Ethan hem strak aan.
Niet nieuwsgierig.
Woedend.
Ryan merkte het ook.
‘Wat is zijn probleem?’
Ik nam een slok champagne.
‘Vraag het hem.’
Alsof Ethan me had gehoord, legde hij de microfoon neer en liep rechtstreeks naar onze tafel.
‘Ryan.’
Ryan stond op.
‘Hé, man.’
‘Waar was je?’
Ryan lachte.
Net iets te snel.
‘Boven. Zakelijk telefoontje.’
Ethan keek hem recht aan.
‘Met Vanessa?’
Het werd stil.
Vanessa, die enkele meters achter ons stond, verstijfde.
Ryans glimlach verdween.
‘Waar heb je het over?’
