Ethan klemde zijn kaken op elkaar.
‘Mijn zus verblijft op de veertiende verdieping. Ze heeft jullie samen gezien.’
Gefluister verspreidde zich langs de dichtstbijzijnde tafels.
Ryan keek onmiddellijk naar mij.
Niet schuldig.
Berekenend.
‘Claire, luister hier niet naar.’
Ik glimlachte.
‘Ik heb nog niets gezegd.’
Vanessa kwam naar voren.
‘Dit is belachelijk.’
Toen zei Ethan iets waardoor de hele situatie plotseling veranderde.
‘Kamer 1427 staat geregistreerd op naam van Mercer Development.’
Ryan werd lijkbleek.
Mijn adem stokte.
Niet vanwege de affaire.
Maar vanwege de bedrijfsnaam.
Mercer Development was namelijk niet van Ryan.
Niet volledig.
Ik bezat negenenveertig procent van het bedrijf.
En onze aandeelhoudersovereenkomst verbood uitdrukkelijk het gebruik van bedrijfsgeld voor privé-uitgaven.
Ethan was nog niet klaar.
‘Mijn weddingplanner heeft zes kamers gevonden die via Ryans zakelijke rekening zijn geboekt. Zelfde verdieping. Zelfde goedkeuring door de directie.’
Ik draaide me naar mijn man.
‘Zes?’
‘Claire…’
‘Interessant.’
Vanessa keek me geïrriteerd aan.
‘Dit gaat jou niets aan.’
Ik moest lachen.
Zacht.
Bijna vriendelijk.
Ze had werkelijk geen idee tegen wie ze sprak.
Ryan boog zich naar me toe.
‘Ga naar huis.’
‘Nee.’
‘Ik zei dat je naar huis moet.’
‘En ik zei nee.’
Zijn gezicht verhardde.
‘Je zet jezelf voor schut.’
Typisch Ryan.
Zelfs wanneer hij met zijn rug tegen de muur stond, wist hij zichzelf ervan te overtuigen dat iemand anders degene was die zich moest schamen.
Ik pakte mijn telefoon.
Zijn ogen schoten onmiddellijk naar het scherm.
En voor het eerst die avond zag ik angst.
‘Je bent me gevolgd.’
Vanessa keek hem aan.
‘Ryan…’
Onder de tafel greep hij mijn pols vast.
‘Heb je foto’s gemaakt?’
Ik keek naar zijn hand.
‘Laat me los.’
Langzaam verdwenen zijn vingers van mijn pols.
Toen boog hij zich dichter naar me toe.
‘Denk je dat een paar foto’s iets veranderen? Je krijgt niets. Het huis is van mij. Het bedrijf is van mij. Ik beheer de rekeningen.’
Bijna kreeg ik medelijden met hem.
Bijna.
‘Je zou documenten eens moeten lezen voordat je ze ondertekent.’
Zijn blik veranderde.
‘Welke documenten?’
