Tramadol: een pijnstiller met ernstige bijwerkingen.

Wat betreft epidemiologische gegevens

Volgens onderzoeken van het Franse netwerk voor drugsmisbruikmonitoring (CEIP-A) neemt tramadol een alarmerende positie in binnen de Franse statistieken over drugsmisbruik. Het is de meest gebruikte opioïde pijnstiller bij problematisch gebruik, zowel bij drugsgebruikers als bij patiënten die behandeld worden voor legitieme pijn.

Nog verontrustender is dat tramadol, volgens gegevens over morbiditeit en mortaliteit, bovenaan de lijst staat van pijnstillers die betrokken zijn bij sterfgevallen door pijnstillers, zelfs meer dan morfine. Deze paradoxale situatie, waarbij een geneesmiddel dat als “minder gevaarlijk” dan morfine wordt beschouwd, toch meer sterfgevallen veroorzaakt, onderstreept het belang van strikte voorschrijfprotocollen en monitoring.

Handel in en vervalsing van receptplichtige medicijnen

De zwarte markt voor tramadol is een zorgwekkende realiteit. Onderzoek van OSIAP wijst uit dat tramadol, na codeïne, de meest voorkomende pijnstiller is die wordt aangetroffen op vervalste recepten die bij apotheken worden ingediend.


Dit fenomeen toont de aanzienlijke vraag naar dit molecuul buiten het legale medische circuit aan, aangewakkerd door afhankelijke patiënten of gebruikers die het medicijn voor andere doeleinden dan de oorspronkelijke therapeutische toepassing gebruiken.

Nieuwe regelgeving: versterking van het kader

Wijziging van de voorschrijfvoorwaarden

Geconfronteerd met deze alarmerende bevindingen nam de ANSM (Nationaal Agentschap voor de Veiligheid van Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten) in 2020 drastische maatregelen. De maximale duur van een tramadolvoorschrift werd verkort van 12 maanden naar 3 maanden, waardoor artsen gedwongen werden om regelmatig de noodzaak van de behandeling opnieuw te beoordelen.


Deze wetswijziging heeft tot doel het voorschrijven van opioïden op basis van gemak te beperken en een voorzichtiger benadering van het voorschrijven ervan te stimuleren. Ook is het voor artsen verplicht om de voortzetting van de behandeling na drie maanden te rechtvaardigen met een grondige klinische herbeoordeling.

Impact op de medische praktijk

Deze nieuwe voorschrijfregels veranderen de dagelijkse medische praktijk. Artsen moeten nu systematisch de risicobeoordeling op verslaving in hun therapeutische aanpak integreren, met name bij patiënten met risicofactoren.

Het is van cruciaal belang dat zorgprofessionals worden getraind in de beste praktijken voor het voorschrijven van opioïden. Deze training moet onder meer gaan over het identificeren van risicopatiënten, strategieën ter voorkoming van verslaving en methoden voor een veilige afbouw.


Aanbevelingen voor veilig gebruik

Voorlopige patiëntbeoordeling

Voordat tramadol wordt voorgeschreven , is een volledige patiëntbeoordeling essentieel. Deze beoordeling moet een anamnese omvatten met betrekking tot middelenmisbruik, psychiatrische stoornissen, gelijktijdige behandelingen en een pijnbeoordeling met behulp van gevalideerde schalen.

Het identificeren van patiënten met een hoog risico op verslaving maakt een behandelstrategie op maat en verbeterde monitoring mogelijk. Risicofactoren zijn onder andere een persoonlijke of familiale voorgeschiedenis van verslaving, stemmingsstoornissen en bepaalde sociaaleconomische kenmerken.


Volgen en monitoren

De patiënt moet systematisch en regelmatig worden gecontroleerd op het gebruik van tramadol . Dit omvat het beoordelen van de pijnstillende werking, het monitoren van bijwerkingen en het vroegtijdig opsporen van tekenen van misbruik of afhankelijkheid.

Gestandaardiseerde instrumenten kunnen behandelaars in dit proces ondersteunen, waaronder vragenlijsten voor verslavingsscreening en pijnbeoordelingsschalen. In complexe gevallen kan samenwerking met pijnspecialisten of verslavingsspecialisten nodig zijn.

Alternatieve therapieën en multimodale benaderingen


Niet-farmacologische strategieën

Pijnbestrijding is niet beperkt tot medicamenteuze behandelingen. Niet-medicamenteuze benaderingen, zoals fysiotherapie, acupunctuur, ontspanningstechnieken of transcutane elektrische zenuwstimulatie (TENS), kunnen aanzienlijke voordelen bieden en het gebruik van opioïden verminderen.

Deze alternatieven zijn met name interessant voor de behandeling van chronische pijn, waarbij het doel niet per se de volledige eliminatie van de pijn is, maar de verbetering van de levenskwaliteit en het dagelijks functioneren.

Multimodale aanpak van pijn


De multimodale aanpak combineert verschillende therapeutische klassen om de pijnstilling te optimaliseren en tegelijkertijd de bijwerkingen te minimaliseren. De combinatie van tramadol met paracetamol, verkrijgbaar in combinatiepreparaten, illustreert deze aanpak doordat de dosering van elk bestanddeel kan worden verlaagd.

Deze strategie kan bij bepaalde vormen van neuropathische pijn ook het gebruik van adjuvanten zoals anticonvulsiva of antidepressiva omvatten, waardoor een betere algehele werkzaamheid met lagere doses opioïden mogelijk is.

Op weg naar een rationeel voorschrijven van tramadol.

Tramadol blijft een waardevol therapeutisch middel in de pijnbestrijding, maar het gebruik ervan moet onderdeel zijn van een rigoureuze en weloverwogen medische aanpak. Recente ontwikkelingen in de regelgeving tonen de noodzaak aan van een evenwicht tussen therapeutische werkzaamheid en patiëntveiligheid .


De toekomst van het voorschrijven van tramadol ligt in een gepersonaliseerde aanpak die rekening houdt met de specifieke kenmerken van elke patiënt, de aard van hun pijn en hun individuele risico op afhankelijkheid. Deze aanpak moet gepaard gaan met voortdurende bijscholing voor zorgprofessionals en transparante informatie voor patiënten over de voordelen en risico’s van deze behandeling.

De gezamenlijke waakzaamheid van zorgprofessionals, apothekers en patiënten zelf is essentieel voor het veilige en effectieve gebruik van tramadol in overeenstemming met de nieuwe volksgezondheidsvoorschriften.