Ze keek ernaar.
Haar gezicht werd bleek.
‘David, ik wilde het vertellen.’
‘Wanneer? Na de geboorte?’
‘Ik was bang.’
‘Waarvoor?’
‘Dat je me zou verlaten.’
David lachte kort, zonder enige vreugde.
‘Ik heb mijn gezin voor jou verlaten.’
Allison begon te huilen.
‘Jouw moeder zei dat alles makkelijker zou worden als er een jongen kwam.’
David verstijfde.
‘Wat heeft mijn moeder hiermee te maken?’
Allison keek weg.
‘Vraag het haar zelf.’
Diezelfde avond reed David naar Margarets huis.
Ze zat in de serre, waar altijd verse witte bloemen stonden.
Hij legde de uitslag op tafel.
‘Je wist dat Allison en Richard iets hadden gehad?’
Margaret keek naar het papier.
‘Ik wist dat ze elkaar kenden.’
‘Dat vroeg ik niet.’
Ze schoof haar leesbril omhoog.
‘David, je huwelijk met Catherine was al jaren ongelukkig.’
‘Wat heb jij gedaan?’
Margaret zuchtte.
‘Ik heb Allison destijds gevraagd wat vaker op kantoor te komen. Ik dacht dat zij beter bij je paste.’
David staarde haar aan.
‘Je hebt haar bij me gebracht?’
‘Je was ongelukkig.’
‘Ik had een vrouw. En twee dochters.’
‘Catherine wilde niet nog een kind.’
‘En daarom heb jij mijn huwelijk kapot proberen te maken?’
Margaret keek naar buiten.
‘Ik wilde alleen dat onze familie een toekomst had.’
David pakte het papier van tafel.
‘Die had ik al.’
Voor het eerst zei hij die woorden zonder dat iemand hem daartoe dwong.
Maar zijn besef kwam laat.
Want de volgende ochtend wachtte op kantoor een ander probleem.
Een probleem dat hij niet met een scheiding, een leugen of een nieuwe relatie kon oplossen.
De bank wilde op korte termijn duidelijkheid over een aflopende financieringsfaciliteit.
De jaarlijkse kredietbeoordeling had ernstige zorgen opgeleverd.
En de belangrijkste externe investeerder had besloten de bestaande steun niet automatisch voort te zetten.
David belde Richard.
Het gesprek ging direct naar voicemail.
Daarna belde hij de financieel controller.
‘Wie vertegenwoordigt die investeerder precies?’
‘Dat loopt via Helvetia Capital Partners.’
‘Dat weet ik. Wie neemt daar de beslissingen?’
‘Volgens de correspondentie is het uiteindelijke besluit naar de voorzitter van de investeringscommissie gegaan.’
‘En wie is dat?’
Er klonk geritsel van papier.
‘Een mevrouw Van Dijk.’
David hield zijn adem in.
‘Voornaam?’
‘Catherine.’
