Caroline (41) loopt er bijna elke dag tegenaan. Op het schoolplein, in de supermarkt, bij familie thuis. Haar zoontje draagt vrijwel altijd een korte broek, ook als het afkoelt. Dat levert veel starende blikken op, plus een lading ongevraagd commentaar.
“Subtiel kun je het niet noemen,” zegt ze. “Ze vragen me doodleuk of hij het niet steenkoud heeft, of kijken me aan alsof ik het als moeder compleet verkeerd aanpak.”
Voor Caroline is het eigenlijk heel simpel: haar kind voelt zich het fijnst in korte broeken. “Hij vindt lange broeken kriebelig, knellend of gewoon te warm. In een korte broek kan hij zich makkelijk bewegen en blijft hij ontspannen.”
Ze heeft het echt geprobeerd, benadrukt ze. Zachte joggers, luchtige stoffen, thermobroeken. “Elke keer mondde het uit in strijd: tranen, boosheid, stress. En zodra hij weer een korte broek aan heeft, is de rust meteen terug.”
