Lang voordat iedereen een smartphone of digitale camera op zak had, was fotograferen allesbehalve vanzelfsprekend. Je legde beelden vast op filmrolletjes en gebruikte er vaak een handig extraatje bij dat veel mensen nog kennen: het flitsblokje. Met dat kleine kubusje lukte het ook om binnen of in het donker foto’s te maken.
Voor velen brengt zo’n flitsblokje meteen een golf nostalgie mee: herinneringen aan oude camera’s, familiekiekjes en het plechtige moment waarop er echt werd afgedrukt.
Wat waren flitsblokjes eigenlijk?
Een flitsblokje was een klein, kubusvormig accessoire dat je boven op de camera klikte. In zo’n blokje zaten vier mini-flitslampjes verwerkt. Zodra je de ontspanknop indrukte, ging één lampje af en gaf het een korte, felle lichtflits.
Na elke opname draaide de kubus automatisch een kwartslag, zodat het volgende lampje klaarstond voor de volgende foto. Met één blokje kon je dus vier keer flitsen.
De felle flits en die typische geur
Als je ooit zo’n blokje hebt gebruikt, herinner je je vast niet alleen dat verblindende licht, maar ook wat er direct daarna gebeurde. De flits was kort en intens, soms met een zacht knappend geluidje. En daarna bleef er vaak een subtiele schroeilucht hangen.
Dat kwam doordat in elk flitslampje een dun draadje zat dat bij het afgaan daadwerkelijk verbrandde. Helemaal typerend voor fotograferen in die tijd.
