Als je ooit een tiener thuis hebt gehad, weet je hoe snel het kan escaleren. Een woordenwisseling over huiswerk, rommel opruimen of een thuiskomsttijd draait in no time uit op stampvoetende stappen op de trap en een slaapkamerdeur die met een knal dichtvliegt.
Deze vader had er ook regelmatig mee te maken.
Zijn zoon stormde bij onenigheid vaak naar zijn kamer en smeet de deur recht voor zijn vaders neus dicht.
Eén keer kun je nog wel door de vingers zien.
Maar toen het patroon zich bleef herhalen, was hij het spuugzat.
Waarschuwingen maakten geen indruk
Hij had zijn zoon al vaak gezegd dat dat gebeuk op de deur moest ophouden.
Niet alleen om het kabaal, maar vooral omdat weglopen midden in een gesprek en dan de deur voor iemands neus dichtrammen gewoon respectloos is.
Zoals dat vaker gaat met pubers: het ging erin en er meteen weer uit.
De volgende aanvaring liet niet lang op zich wachten en…
BOEM.
En daar klapte de kamerdeur weer dicht.
Vader besefte dat nóg een preek geen enkel effect zou hebben.
Dus moest het over een andere boeg.
Dan maar de deur eraf?
Sommige ouders kiezen dan voor een simpele maatregel: de deur tijdelijk uit de scharnieren halen.
Zonder deur valt er niets meer dicht te knallen.
En je privacy is daarmee ook meteen een stuk kleiner.
Dat laat een puber vaak razendsnel nadenken over zijn gedrag.
Deze vader wilde het alleen net even creatiever oplossen.
Hij gunde zijn zoon namelijk nog wel de optie om de deur dicht te doen.
Maar het dramatische effect van dat dichtsmijten mocht wel flink worden uitgehold.
Vader haalt het gereedschap tevoorschijn
Dus trok hij de gereedschapskist open.
De deur ging niet helemaal weg.
In plaats daarvan zaagde hij er gewoon een groot stuk uit.
Het resultaat was simpel én behoorlijk komisch.
Technisch gezien had zijn zoon nog steeds een deur.
Hij kon hem zelfs nog steeds met een boos gebaar dichtgooien.
Er zat alleen één addertje onder het gras.
De helft van de deur was weg.
