Ook in ons eigen zonnestelsel produceren planeten radiostraling die samenhangt met hun magnetische omgeving. Jupiter is een belangrijk voorbeeld, geladen deeltjes bewegen langs magnetische veldlijnen en kunnen daarbij karakteristieke radiostraling veroorzaken.
Uit de eigenschappen van het gemeten signaal leiden de wetenschappers af dat Beta Pictoris b een krachtig magnetisch veld heeft, volgens hun berekeningen is dat veld sterker dan dat van Jupiter. Dat past volgens het onderzoek bij theoretische voorspellingen voor jonge en zware gasplaneten.
Beta Pictoris b is voor astronomen sowieso een interessant onderzoeksobject. In tegenstelling tot veel exoplaneten is de planeet rechtstreeks met telescopen in beeld gebracht. Het systeem is jong en biedt onderzoekers daardoor mogelijkheden om meer te leren over de ontwikkeling van planeten.
Nieuwe manier om exoplaneten te onderzoeken
Een magnetisch veld is daarbij bijzonder interessant. Het kan informatie geven over processen diep in een planeet en over de wisselwerking tussen de planeet en zijn omgeving.
Als de interpretatie van de onderzoekers standhoudt kan de techniek uiteindelijk bij andere planeten worden toegepast. Astronomen hoeven zich dan niet alleen te baseren op zichtbaar licht of infraroodmetingen om eigenschappen van een exoplaneet te achterhalen.
Radiowaarnemingen kunnen een extra venster openen, voorlopig gaat het om een zwak signaal van een enorme gasplaneet die relatief jong is. Het onderzoek betekent dus niet dat magnetische velden van kleinere aardachtige exoplaneten nu eenvoudig meetbaar zijn.
Toekomstige radiotelescopen met een hogere gevoeligheid kunnen daar verandering in brengen. Beta Pictoris b laat zien dat radiosignalen mogelijk kunnen worden gebruikt om rechtstreeks informatie te verzamelen over de magnetische eigenschappen van werelden op tientallen lichtjaren afstand.
