Boer zegt nee tegen 700.000 euro voor zijn weilandje van één hectare: ‘Ik wil het achterlaten voor mijn familie en de mensheid’

Een deel van de groenten vindt inmiddels zijn weg naar restaurants in de regio, waaronder Pabú in Madrid, dat met een Michelinster is onderscheiden. Volgens Cristian is dat een belangrijke erkenning voor het werk dat op zijn land wordt verricht.

“Als je zoveel restaurants met een Michelinster bevoorraadt, komt dat doordat diezelfde chefs die zowel door critici als door het publiek worden geprezen, jouw werk ook waarderen”, zegt hij.

Het dagelijkse werk blijft ondertussen zwaar, want wie op deze manier landbouw bedrijft, brengt een groot deel van de dag buiten door en is voortdurend fysiek bezig.

Cristian is daar duidelijk over: “Je moet het leuk vinden om buiten te zijn en tussen de planten te werken. Anders ben je de klos, want het is heel fysiek werk.”

Zijn tomaten verkoopt hij voor ongeveer 5 tot 6,50 euro per kilo, maar de opbrengst van het land is niet ieder jaar vanzelfsprekend. In de afgelopen zes jaar werd de boomgaard twee keer zwaar getroffen door hagel. Bij een van die buien ging naar schatting 85 procent van de jaarlijkse oogst verloren.

Om de boerderij in stand te kunnen houden, begon Cristian daarom de crowdfundingcampagne Secure an Infinite Harvest. Daarbij verkocht hij onder meer manden, producten en ervaringen uit toekomstige oogsten vooruit.

De hectare grond is daarmee niet alleen een plek waar groenten worden verbouwd, maar vormt ook de basis voor een project waarin Cristian probeert zoveel mogelijk verschillende planten en traditionele rassen te behouden.

Dat verklaart uiteindelijk waarom hij het aanbod van 700.000 euro naast zich neerlegde. Verkopen zou hem financieel een enorm bedrag opleveren, maar tegelijkertijd zou hij afstand doen van het land waaraan hij jarenlang heeft gebouwd.

Een nalatenschap voor toekomstige generaties

Als lid van de Vereniging van Agro-ecologische Tuinen van Madrid richt Cristian zich op het behoud van agrarische diversiteit.

Volgens de boer leidt de afhankelijkheid van commercieel zaad dat elk seizoen opnieuw moet worden aangeschaft tot een gevaarlijke verschraling van het aanbod, terwijl traditionele rassen juist de sleutel vormen tot een weerbare voedselproductie in de toekomst.

“Wat ik doe, is een erfenis achterlaten voor mijn familie en voor de mensheid. Ik zou graag zien dat mijn dochters het stokje overnemen… het is essentieel dat er mensen zijn die zaadcollecties onderhouden,” zegt Cristian.

Acceptatie van de 700.000 euro had een comfortabel pensioen kunnen opleveren, maar zou ook het einde hebben betekend van een moestuin die al jarenlang bijdraagt aan het behoud van bedreigde gewassen. Voor Cristian weegt die nalatenschap zwaarder dan welk geldbedrag dan ook.