De vertrouwde stoel van Michiel bleef zaterdagavond pijnlijk leeg in de Cegeka Arena, maar werkelijk niemand in het stadion kon vergeten waarom hij ontbrak.
Na het massale, emotionele afscheid waarbij meer dan vijftienhonderd diepbedroefde mensen samenkwamen, werd zijn allervoornaamste laatste wens eindelijk werkelijkheid, wat leidde tot een gedenkwaardige avond vol intens kippenvel en tranen bij iedereen.
Net op het moment dat de spelers het veld betraden, verscheen er echter één adembenemend detail op de tribunes dat de hele herdenking voor de familie en supporters nog vele malen emotioneler maakte.
Een gigantisch, handgemaakt spandoek met zijn beeltenis en een persoonlijke boodschap werd door de harde kern ontrold, precies boven de lege stoel die jarenlang zijn vaste thuishaven vormde tijdens wedstrijden.
De sfeer in het Genkse voetbalstadion veranderde op slag in een serene stilte toen tienduizenden aanwezige toeschouwers spontaan opstonden om een minutenlang, daverend applaus in te zetten voor de overleden supporter.
Michiel stond binnen de trouwe supportersvereniging bekend om zijn ongekende clubliefde, zijn tomeloze energie en zijn niet-aflatende steun aan het elftal, zowel in glorierijke tijden als tijdens loodzware sportieve dalen.
Zijn plotselinge heengaan sloeg enkele weken geleden in als een verwoestende bom binnen de hechte Genkse voetbalfamilie, die hem nu gezamenlijk een waardig en onvergetelijk eerbetoon wilde schenken in zijn tweede thuis.
Vrienden en familieleden zaten met tranen in de ogen op de eretribune, diep geraakt door de immense golf van medeleven, warmte en oprechte solidariteit die door het hele stadion golfde.
De clubleiding had in nauw overleg met de nabestaanden besloten om zijn stoeltje permanent te voorzien van een speciale bronzen herinneringsplaat, zodat zijn aanwezigheid voor altijd tastbaar blijft in het stadion.
