Maxim gaf geen antwoord.
De telefoon ging opnieuw.
Deze keer verscheen er een bericht op het scherm:
**‘Maxim, is ze al bevallen? We moeten de kwestie met de documenten dringend regelen.’**
Elena hield haar adem in.
‘Welke documenten?’ vroeg ze.
Maxim draaide zijn telefoon onmiddellijk om, zodat het scherm naar beneden wees.
‘Dat gaat je niets aan.’
‘Dat gaat mij wel degelijk iets aan.’
De arts keek bezorgd naar Elena.
‘U mag zich nu niet te veel opwinden.’
‘Ik heb me tien maanden lang zorgen gemaakt over de gezondheid van mijn kind,’ zei Elena zacht. ‘Nu wil ik de waarheid weten.’
De politieagent vroeg Maxim om de berichten te laten zien. Hij weigerde.
‘Zonder mijn toestemming mag niemand mijn telefoon controleren.’
‘Dat klopt,’ antwoordde de agent. ‘Maar wanneer er sprake is van bedreiging of dwang, kunnen de omstandigheden van dit gesprek wel degelijk relevant zijn.’
Voor het eerst verloor Maxim zijn zelfverzekerdheid.
Toen herinnerde Elena zich een vreemd voorval.
Drie maanden eerder had Maxim gezegd dat hij dringend twee dagen voor zaken weg moest.
Toen hij terugkwam, was hij prikkelbaar en weigerde hij te vertellen waar hij was geweest. Die nacht had hij lange tijd op het balkon staan bellen.
Destijds had Elena hem gevraagd:
‘Heb je iemand anders?’
Hij had gelachen en haar wantrouwig genoemd.
Nu kwam die herinnering met angstaanjagende helderheid terug.
‘Viktoria…’ fluisterde Elena. ‘Wie is zij?’
Maxim zweeg.
Het antwoord kwam niet van hem.
Plotseling klonk er een vrouwenstem achter de deur:
‘Ik kan het uitleggen.’
Iedereen draaide zich om.
Op de gang stond een vrouw van ongeveer vijfendertig jaar oud. Ze droeg een dure jas, haar haar zat zorgvuldig in model en in haar handen hield ze een leren documentenmap.
Maxim werd bleek.
‘Viktoria, waarom ben je hier?’
‘Omdat je niet meer op mijn telefoontjes reageert.’
Ze keek naar Elena en vervolgens naar de baby.
Een paar seconden zei niemand iets.
Toen opende Viktoria de map.
‘Elena, ik wilde u geen kwaad doen. Maar Maxim heeft ons allebei voorgelogen.’
‘Waarover?’
Viktoria haalde enkele documenten tevoorschijn.
‘Over het bedrijf. Over het appartement. En over uw toekomst.’
Elena voelde haar hart sneller kloppen.
‘Vertel het me.’
‘Maxim was van plan jullie gezamenlijke appartement direct na de scheiding te verkopen. De papieren waren al voorbereid. Het geld zou worden overgemaakt naar een rekening die niet op zijn naam stond.’
‘Van wie is die rekening?’
Viktoria keek naar Maxim.
‘Van mij.’
Op de gang werd het volkomen stil.
‘Maar waarom?’ fluisterde Elena.
