Zilveren Kruis en VGZ zeggen dat zij bij het inkopen van voorkeursmedicijnen letten op beschikbaarheid. Leveringszekerheid zou dus worden meegenomen in de keuze. Ook willen zij voorkomen dat patiënten onnodig vaak van merk moeten wisselen. Toch blijkt in de praktijk dat tekorten niet altijd te voorkomen zijn.
Ook a.s.r. heeft gereageerd. Deze verzekeraar laat weten dat een alternatief medicijn bij een tekort wordt vergoed. De verzekeraar noemt dat een logistieke noodzaak. Met andere woorden: het andere medicijn is nodig omdat het voorkeursmiddel niet beschikbaar is. Toch kan ook hier het eigen risico hoger uitvallen.
Volgens a.s.r. komt dat doordat voor alternatieve medicijnen niet altijd dezelfde kortingsafspraken gelden. Een voorkeursmedicijn is vaak goedkoper ingekocht. Voor een ander merk kan een hogere prijs gelden. Daardoor kunnen de kosten voor de patiënt toch stijgen. Dat maakt de uitleg voor consumenten niet eenvoudiger.
Onduidelijkheid blijft voor patiënten
Hoewel zorgverzekeraars zeggen dat alternatieven worden vergoed, blijft de praktijk ingewikkeld. Patiënten kunnen bij een tekort dus nog steeds extra kosten maken. Dat komt vooral door het eigen risico en mogelijke prijsverschillen. Voor iemand aan de balie is dat vaak moeilijk te overzien.
Ook voor apothekers is dit een lastig punt. Zij willen patiënten helpen en zorgen dat behandelingen doorgaan. Tegelijk moeten zij uitleggen waarom een ander merk soms financiële gevolgen heeft. Dat gesprek kan ongemakkelijk worden. De apotheek veroorzaakt het tekort namelijk niet, maar moet het probleem wel oplossen.
Voor patiënten voelt het alsof zij de dupe worden van een systeem waar ze geen invloed op hebben. Ze kunnen niet bepalen welk medicijn leverbaar is. Ze kunnen ook niet altijd kiezen welk merk ze krijgen. Toch kunnen ze achteraf wel merken dat er kosten zijn afgeschreven.
Volgens de KNMP laat dit zien dat het huidige voorkeursbeleid niet altijd goed werkt in tijden van tekorten. Het systeem is gemaakt om kosten te besparen. Maar wanneer medicijnen niet beschikbaar zijn, kan het juist zorgen voor extra druk. Zowel patiënten als apotheken krijgen dan te maken met onzekerheid.
De vraag blijft daarom hoe eerlijk het is dat patiënten soms moeten betalen voor een tekort. Zeker wanneer zij zelf niets verkeerd doen. Zij volgen gewoon hun behandeling en vertrouwen op de apotheek en zorgverzekeraar. Juist daarom is duidelijke informatie belangrijk. Mensen moeten vooraf beter weten wat een vervangend medicijn financieel betekent.
Zolang medicijntekorten blijven bestaan, zal dit probleem waarschijnlijk vaker voorkomen. Patiënten doen er daarom goed aan om bij de apotheek te vragen naar mogelijke kosten. Ook kunnen zij hun zorgverzekeraar bellen als er twijfel is. Dat voorkomt niet altijd een rekening, maar geeft wel meer duidelijkheid. En dat is hard nodig in een systeem dat voor veel mensen al ingewikkeld genoeg is.
