Een Huis Vol-vader Maarten Blom: "Ik hoop dat al mijn kinderen Jezus leren kennen"

Abba, Vader
Als het gesprek op Vaderdag en het vaderhart van God komt, wordt duidelijk waar voor Maarten de kern ligt. Juist in een tijd waarin veel mensen moeite hebben met het beeld van een vader, ervaart hij God als Iemand Die dichtbij wil zijn.

"We mogen Hem aanbidden als onze Vader", zegt hij. "Dat is eigenlijk heel bijzonder. Voor veel mensen is dat helemaal niet vanzelfsprekend. Maar Hij wil zo dichtbij zijn." Hij verwijst naar het Bijbelse woord Abba, dat letterlijk de vertrouwelijke aanspreekvorm van een kind voor zijn vader uitdrukt. "Eigenlijk mag je zeggen: papa. Zo dichtbij wil God zijn."

Die nabijheid is volgens hem niet afhankelijk van hoe mensen zich voelen. "God is er altijd. Het probleem is soms dat ik er niet altijd ben. Hij is trouw. Wij lopen nog wel eens weg, zoals de verloren zoon. Maar we mogen altijd weer terugkomen." Wanneer hem wordt gevraagd waar zijn voortdurende enthousiasme vandaan komt, hoeft Maarten niet lang na te denken. Al als jongen droomde hij ervan om dominee of zendeling te worden. "Ik was een jaar of zeven of acht toen ik dat al wilde. Die drive is eigenlijk nooit weggegaan."

Zijn grootste wens voor zijn kinderen sluit daar naadloos op aan. "Ik hoop dat al mijn kinderen Jezus leren kennen en zelf kiezen om Hem te volgen. Dat gun ik ze meer dan wat dan ook. Natuurlijk hoop ik dat ze gelukkig zijn, goede vrienden hebben en hun weg vinden in deze maatschappij, maar boven alles hoop ik dat ze ontdekken dat God met hen meegaat."

Voor Maarten is dat een belofte die hem al zijn hele leven draagt. Hij verwijst naar de woorden die God sprak tot Jakob: "Ik zal overal met je meegaan en Ik zal je niet verlaten." Maarten: "Die belofte gaat eigenlijk mijn hele leven met me mee en ze komt steeds weer terug. Dat God erbij is, wat er ook gebeurt."