Met acht kinderen in huis, een negende dochter die acht jaar geleden overleed, een druk gezinsleven én een rol in het populaire tv-programma Een Huis Vol, lijkt het leven van Maarten Blom allesbehalve rustig. Toch straalt de voorganger uit Katwijk een opvallende blijheid uit. Tijdens een openhartig gesprek in Hour of Power vertelt hij over vaderschap, verlies, geloof en de kleine momenten die uiteindelijk het verschil maken. "God is er altijd. Het probleem is soms dat ik er niet altijd ben."
"Ik ben heel gelukkig", vertelt Maarten aan het begin van het gesprek. "Maar of ik altijd blij ben? Nee, natuurlijk niet. Het is soms gewoon heel hard werken." Wie het gezin Blom kent uit Een Huis Vol zal de dynamiek herkennen. "Het is een gezellige chaos bij ons", lacht hij. "Dat is hoe veel mensen ons gezin typeren."
Die chaos bestaat inmiddels uit acht kinderen op aarde. Als vader probeert Maarten richting te geven aan een groot gezin waarin iedereen zijn eigen karakter heeft. De oudste zoon, Tijmen, voelt daarin ook een verantwoordelijkheid. "Mijn rol als oudste is vooral het voorbeeld zetten voor de kleinere kinderen", vertelt hij. "Dat lukt niet altijd natuurlijk, maar ik doe mijn best."
Dat de familie Blom zich in het televisieprogramma laat zien zoals ze werkelijk zijn, vindt Maarten belangrijk. "Mensen zien ons vaak als heel puur. We zijn gewoon wie we zijn. We delen ons leven en we delen ons geloof. Het is niet gemaakt. Dat vind ik zelf ook mooi aan het programma. Maar we hebben ook gewoon stressmomenten in ons gezin. Wij zijn normale mensen."
Een racefiets en herinneringen
Opvallend genoeg zijn het niet de grote gebeurtenissen die Tijmen zich het meest herinnert van zijn vader. Wanneer hem wordt gevraagd wat hij met zijn vader associeert, noemt hij direct de racefiets. "Dat zijn wel de herinneringen die ik echt heb met mijn vader", vertelt hij. Samen fietsten ze onder meer in Albanië. "Dat was best taai, het was geen makkelijke rit. We waren met vrienden. Zij fietsten twee dagen en wij drie dagen. Maar ja, dat doen we dan gewoon."
Voor Maarten is die opmerking veelzeggend. Juist daarin ziet hij een belangrijke les voor vaders. "Als ik nadenk over hoeveel racefietsmomenten we eigenlijk hebben gehad, dan valt dat best tegen", zegt hij eerlijk. "Maar blijkbaar zijn dat wel de momenten die blijven hangen." Dat raakt aan iets wat hij steeds meer is gaan beseffen. "Je kunt ontzettend druk zijn met regelen, organiseren en alle dingen van het dagelijks leven, maar uiteindelijk zijn het die momenten samen die kinderen onthouden. De kinderen zijn ook zo het huis uit."
