— Aan Roissy.
- Alleen?
Ik keek naar de deur.
‘Waarom?’
“Reageer op mij.
Waarom werden mijn identifiers gebruikt?
Stilte.
Claire, luister naar me. Iemand heeft het Valence Pharma contract gevalideerd van uw account om 3 17 uur deze nacht.
Mijn maag was vastgebonden.
— Het is onmogelijk.
Authenticatie geeft uw profiel aan.
Ik zat in een vliegtuig.
— Ik weet het.
“Dus je weet dat ik het niet was.
Nieuwe stilte.
Juridisch gezien zal het ingewikkelder zijn.
Ik zal in de telefoon knijpen.
Wat vertel je me niet?
Hij vervalt.
Vanmorgen is een intern onderzoek gestart. En een overschrijving van 640 000 euro werd ontdekt op een rekening gekoppeld aan uw naam.
Ik was stil.
Welke rekening?
Een bank in Luxemburg.
Ik heb nooit een account gehad in Luxemburg.
“Ik geloof je.
Maar zijn stem zei iets anders.
Wie heeft je gewaarschuwd?
— De juridische afdeling.
Waarom vraag ik om met niemand te praten?
Hij aarzelde te lang.
Omdat ik je wil helpen.
Ik sloot mijn ogen.
Nicolas werkte al negen jaar met mij samen.
We lunchten honderden keren samen.
Hij woonde de begrafenis van mijn vader bij.
Ik kende de naam van zijn kinderen.
Maar opeens zag ik ons gesprek drie dagen eerder weer.
Teken het contract, Claire. De commissie heeft het al goedgekeurd.
Ze hebben mijn handtekening niet nodig.
Zijn ogen waren verhard.
Maak dit dossier niet een principekwestie.
‘Nicoles,’ zei ik langzaam, ‘wie vroeg je om me te laten tekenen?’
Hij antwoordde niet.
De lijn sneed zichzelf.
Toen ik naar buiten kwam, stond Stephen op me te wachten op precies dezelfde plek.
Ik benaderd.
— Valencia Pharma is gekoppeld aan uw groep?
Indirect.
— Hoe?
Hij keek om ons heen.
— Een van mijn dochterondernemingen bezit 31% van hun kapitaal.
Ik voelde een onaangename hitte in mijn gezicht stijgen.
“Deze vlucht was dus geen toeval.
Diefstal, ja.
Jouw stoel naast de mijne?
Deze keer antwoordde hij niet.
Ik laat een droge lach los.
— Natuurlijk.
“Ik kan het uitleggen.
“Word snel.
Hij gaf een hand over zijn nek.
Ik kende je naam voordat ik in het vliegtuig stapte.
Ik wilde hem slaan.
“Je zei dat je mij koos omdat ik niet wist wie je was.
“Dat was waar.
Je kende mij.
— Uw naam. Jouw post. Uw weigering om te tekenen.
Ik heb een stap terug gedaan.
‘Waarom?’
“Omdat je weigering een kapingssysteem heeft geblokkeerd dat ik al acht maanden probeer te identificeren.
De terminal ging om ons heen verder.
Wielen van koffers.
Mededelingen.
Vermoeide kinderen.
Alles leek absurd normaal.
— Uitleggen.
Hij liet zijn stem zakken.
“Iemand in mijn groep gebruikt secundaire leveranciers om contracten op te blazen, geld over te maken naar schermbedrijven en ongecontroleerde interesse in het bestuur te kopen.
En Valencia Pharma?
Eén van deze bedrijven.
Jij bent voorzitter van de groep. Hoe kun je het niet weten?
Zijn gezicht verhardt.
“Omdat de hoofdverdachte mijn broer is.”
Ik bleef zwijgen.
Marc Delcourt?
Ik had zijn naam in de artikelen gezien.
vicevoorzitter van de groep.
Verantwoordelijk voor de internationale strategie.
“Ja.
Étienne vervolgt:
“Hij probeert me uit het bestuur te krijgen voor onvermogen in het management. Als hij bewijst dat ik grote kapingen heb gemist, herstelt hij genoeg stemmen om de controle over te nemen.
‘En ik?’
— Uw bedrijf moest onafhankelijke validatie bieden om verschillende aankopen te legaliseren. Je handtekening was essentieel.
Ik dacht aan het contract.
De druk.
De oproepen.
Nicolaas.
“Ik heb geweigerd.
Daarom gebruikten ze je identiteit.
Ik keek naar hem.
Je praat alsof je alles al weet.
Ik wist dat ze je zouden neutraliseren.
En je waarschuwde me niet.
Ik had geen bewijs.
Heb je er nu een?
Hij trok uit zijn zak een kleine zwarte kast.
Binnenin zat een USB-stick.
“Misschien.
Wat staat er op?
— Een kopie van interne dossiers die door mijn CFO zijn opgehaald voordat hij verdwijnt.
‘Verdwenen?’
Officieel nam hij vier dagen geleden ontslag.
En Onofficieel?
Stephen keek me aan zonder te antwoorden.
Je compris que je ne voulais pas entendre la suite.
Nous quittâmes l’aéroport séparément.
Je refusai sa voiture.
Ik nam een taxi.
Tijdens de reis naar Parijs belde ik mijn bank, mijn advocaat en vervolgens de IT-afdeling van mijn bedrijf.
Mijn toegang werd opgeschort.
Om 16.12 uur kreeg ik een videoconferentiegesprek met personeelszaken.
Om 16.27 uur was mijn professionele badge uitgeschakeld.
Om 16.41 uur stuurde Nicolas me een laatste bericht:
Doe niets ondoordachts. We kunnen dit nog repareren.
Ik heb het twee keer gelezen.
Toen antwoordde ik:
Wie staat er ‘aan’?
