Hij heeft nooit geantwoord.
Om 18 uur kwamen er twee politieagenten naar mijn huis.
Deze keer waren ze waar.
Ze vroegen me om hen te vergezellen voor een gratis hoorzitting over vermoedens van privé-corruptie, valse corruptie en gebruik van vervalsing en het witwassen van geld.
Ik zat niet in hechtenis.
Maar drie uur lang kreeg ik documenten te zien met mijn elektronische handtekening.
Leveranciersvalidaties.
Overschrijvingen.
E-mailuitwisselingen.
Sommigen waren zeer goed ingewijd.
Anderen werden eigenlijk van mijn zakelijke account gestuurd.
Herken je dit adres? Vraag het aan de onderzoeker.
“Ja.
En deze boodschap?
Hij schoof een laken.
Betaling kan worden gesplitst. Gebruik dezelfde referenties als de vorige keer. N. zal bevestigen.
Ik schudde mijn hoofd.
Dat heb ik nooit geschreven.
Wie is N?
Ik keek naar het blad.
— Waarschijnlijk Nicolas Perrin.
De politieman merkte iets op.
Je meerdere?
“Ja.
“Met wie heb je een persoonlijke relatie?
Ik sloeg ineens mijn ogen op.
— Een professionele relatie.
Hij zette nog een foto voor me.
Nicolas en ik komen uit een restaurant.
Privédetectives hebben dit doorgegeven.
We lunchen al negen jaar samen.
“Mevrouw Morel, ik maak geen beschuldigingen.
Maar iemand had het al in zijn plaats gedaan.
Ik ging om middernacht naar huis.
Étienne stond me voor het gebouw op te wachten.
Gesteund door een zwarte auto.
Ik stopte op de stoep.
‘Volg je mij?’
— Nee.
Je kent mijn adres.
“Ja.
“Dat is niet beter.
Hij haalde een envelop tevoorschijn.
— Dit gaat u aan.
Ik neem het niet.
‘Wat is het?’
Een interne veiligheidsrapport van zes weken geleden.
Waarom zou mijn naam erin staan?
“Neem het maar.
Ik heb de envelop genomen.
Binnenin had een pagina een lijst met vijf namen.
De mijne was de vierde.
Naast :
Claire Morel — contractuele belemmering — potentiële blootstelling: hoog.
Hieronder :
Aanbevolen optie: financiële integriteit in gevaar brengen vóór 15 oktober.
Ik heb de zin nog eens gelezen.
Een keer.
Twee keer.
Toen keek ik op.
Wie heeft dat geschreven?
Het document komt van het kantoor van mijn broer.
Dit is geen bewijs dat je broer het heeft geschreven.
Stephen knikte met zijn hoofd.
— Exact.
Zijn antwoord verbaasde me.
‘Wil je me niet overtuigen?’
Ik heb te snel acht maanden geloofd wat me prima vond. Zo zat ik vast.
Hij keek naar de gevel van mijn gebouw.
Uw advocaat moet dit document hebben.
— Et votre clé USB ?
“Ik heb het vanmiddag aan het OM gegeven.
Waarom heb je me dan nog nodig?
Zijn gezicht dicht.
Want één stuk ontbreekt.
‘Wat?’
Bewijs dat uw toegang werd gekloond voor uw vlucht.
Ik begreep het meteen.
Mijn professionele computer.
Hij was in mijn kantoor in Lyon.
— De IT-afdeling kan de aansluitingen controleren.
Niet als iemand de kranten al heeft verwijderd.
Ik dacht aan mijn technisch manager, Karim, een nauwgezette man die bijna alles redde “omdat mensen liegen maar de servers goede herinneringen hebben”.
Ik pakte mijn telefoon.
Stephen stak zijn hand op.
Niet van jouw lijn.
Je zult me uiteindelijk paranoïde maken.
“De komende vierentwintig uur zou het waarschijnlijk wel nuttig zijn.
Ik vond het niet leuk dat hij gelijk had.
De volgende ochtend kocht ik een prepaid telefoon en belde Karim.
Hij won de derde ring.
- Claire?
Hoe weet je dat ik het ben?
“Omdat niemand anders om 07.12 uur belt om serverlogboeken aan te vragen.
Ik glimlachte voor het eerst sinds de dag ervoor.
Toen werd hij serieus.
Je hebt problemen.
— Ik weet het.
— Nee. Ik bedoel, grote problemen.
Heb je iets gevonden?
Een stilte.
— Er was een verband met je profiel van een interne post op zaterdagavond.
Ik was in Montreal.
— Ik weet het.
Welke post?
Hij aarzelde.
- Die van Nicolas.
Ik zat langzaam op de rand van mijn bed.
Weet je het zeker?
“Ik heb een kopie van de logs op een off-site back-up.
Waarom zijn ze niet verwijderd?
“Omdat niemand mijn procedures leest.
Zijn stem was droog.
— Het heeft uiteindelijk gediend.
“Karim, raak niets meer aan. Maak een kopie en geef het alleen aan de politie.
— Het is al gedaan.
Ik sloot mijn ogen.
“Dank je wel.
- Claire?
“Ja?”
“Er is iets anders.
Ik stond op.
“Na het inloggen op je account heeft ook iemand het Delcourt-bestand geopend.
Mijn ogen waren op de muur gericht.
Welk dossier?
— Een voormalig controleverslag over Delcourt Industries. Gedateerd 2024.
Wie heeft het geopend?
- Nicolas.
Drie uur later werd Nicholas in hechtenis genomen.
Ik heb dit van mijn advocaat geleerd.
Om 14 uur belde Étienne me van een onbekend nummer.
— Marc vroeg morgenochtend om een buitengewone raadsvergadering.
‘Waarom?’
Om mij te ontslaan.
Na alles wat er net uitkwam?
— Juist.
Hij pauzeerde.
“Hij zegt dat ik de aanklacht tegen hem heb verzonnen om de controle te behouden.
Is het geloofwaardig?
Voor sommige beheerders wel.
En Nicolas?
- Hij praat.
Ik ben stijf.
“Wat zegt hij?
